Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

кельталагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кельталагі́чны кельталагі́чная кельталагі́чнае кельталагі́чныя
Р. кельталагі́чнага кельталагі́чнай
кельталагі́чнае		 кельталагі́чнага кельталагі́чных
Д. кельталагі́чнаму кельталагі́чнай кельталагі́чнаму кельталагі́чным
В. кельталагі́чны (неадуш.)
кельталагі́чнага (адуш.)		 кельталагі́чную кельталагі́чнае кельталагі́чныя (неадуш.)
кельталагі́чных (адуш.)
Т. кельталагі́чным кельталагі́чнай
кельталагі́чнаю		 кельталагі́чным кельталагі́чнымі
М. кельталагі́чным кельталагі́чнай кельталагі́чным кельталагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

кельтало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. кельтало́гія
Р. кельтало́гіі
Д. кельтало́гіі
В. кельтало́гію
Т. кельтало́гіяй
кельтало́гіяю
М. кельтало́гіі

Крыніцы: piskunou2012.

кельта́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кельта́н
Р. кельта́ну
Д. кельта́ну
В. кельта́н
Т. кельта́нам
М. кельта́не

Крыніцы: piskunou2012.

кельто́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кельто́лаг кельто́лагі
Р. кельто́лага кельто́лагаў
Д. кельто́лагу кельто́лагам
В. кельто́лага кельто́лагаў
Т. кельто́лагам кельто́лагамі
М. кельто́лагу кельто́лагах

Крыніцы: piskunou2012.

ке́льцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ке́льцкі ке́льцкая ке́льцкае ке́льцкія
Р. ке́льцкага ке́льцкай
ке́льцкае		 ке́льцкага ке́льцкіх
Д. ке́льцкаму ке́льцкай ке́льцкаму ке́льцкім
В. ке́льцкі (неадуш.)
ке́льцкага (адуш.)		 ке́льцкую ке́льцкае ке́льцкія (неадуш.)
ке́льцкіх (адуш.)
Т. ке́льцкім ке́льцкай
ке́льцкаю		 ке́льцкім ке́льцкімі
М. ке́льцкім ке́льцкай ке́льцкім ке́льцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кемалі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кемалі́зм
Р. кемалі́зму
Д. кемалі́зму
В. кемалі́зм
Т. кемалі́змам
М. кемалі́зме

Крыніцы: piskunou2012.

кемалі́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кемалі́сцкі кемалі́сцкая кемалі́сцкае кемалі́сцкія
Р. кемалі́сцкага кемалі́сцкай
кемалі́сцкае		 кемалі́сцкага кемалі́сцкіх
Д. кемалі́сцкаму кемалі́сцкай кемалі́сцкаму кемалі́сцкім
В. кемалі́сцкі (неадуш.)
кемалі́сцкага (адуш.)		 кемалі́сцкую кемалі́сцкае кемалі́сцкія (неадуш.)
кемалі́сцкіх (адуш.)
Т. кемалі́сцкім кемалі́сцкай
кемалі́сцкаю		 кемалі́сцкім кемалі́сцкімі
М. кемалі́сцкім кемалі́сцкай кемалі́сцкім кемалі́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

кеманча́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кеманча́ кеманчы́
Р. кеманчы́ кеманчэ́й
Д. кеманчы́ кеманча́м
В. кеманчу́ кеманчы́
Т. кеманчо́й
кеманчо́ю		 кеманча́мі
М. кеманчы́ кеманча́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Ке́мбрыдж

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ке́мбрыдж
Р. Ке́мбрыджа
Д. Ке́мбрыджу
В. Ке́мбрыдж
Т. Ке́мбрыджам
М. Ке́мбрыджы

ке́мбрыджскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ке́мбрыджскі ке́мбрыджская ке́мбрыджскае ке́мбрыджскія
Р. ке́мбрыджскага ке́мбрыджскай
ке́мбрыджскае		 ке́мбрыджскага ке́мбрыджскіх
Д. ке́мбрыджскаму ке́мбрыджскай ке́мбрыджскаму ке́мбрыджскім
В. ке́мбрыджскі (неадуш.)
ке́мбрыджскага (адуш.)		 ке́мбрыджскую ке́мбрыджскае ке́мбрыджскія (неадуш.)
ке́мбрыджскіх (адуш.)
Т. ке́мбрыджскім ке́мбрыджскай
ке́мбрыджскаю		 ке́мбрыджскім ке́мбрыджскімі
М. ке́мбрыджскім ке́мбрыджскай ке́мбрыджскім ке́мбрыджскіх

Крыніцы: piskunou2012.