Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пазі́ркванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пазі́ркванне
Р. пазі́рквання
Д. пазі́ркванню
В. пазі́ркванне
Т. пазі́ркваннем
М. пазі́ркванні

Крыніцы: piskunou2012.

пазі́ркваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пазі́ркваю пазі́ркваем
2-я ас. пазі́ркваеш пазі́ркваеце
3-я ас. пазі́рквае пазі́ркваюць
Прошлы час
м. пазі́ркваў пазі́рквалі
ж. пазі́рквала
н. пазі́рквала
Загадны лад
2-я ас. пазі́рквай пазі́рквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пазі́ркваючы

Крыніцы: piskunou2012.

пазі́рна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пазі́рна - -

Крыніцы: piskunou2012.

пазірну́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пазірну́ пазірнё́м
2-я ас. пазірне́ш пазірняце́
3-я ас. пазірне́ пазірну́ць
Прошлы час
м. пазірну́ў пазірну́лі
ж. пазірну́ла
н. пазірну́ла
Загадны лад
2-я ас. пазірні́ пазірні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час пазірну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

пазітро́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пазітро́н пазітро́ны
Р. пазітро́на пазітро́наў
Д. пазітро́ну пазітро́нам
В. пазітро́н пазітро́ны
Т. пазітро́нам пазітро́намі
М. пазітро́не пазітро́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пазітро́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пазітро́нны пазітро́нная пазітро́ннае пазітро́нныя
Р. пазітро́ннага пазітро́ннай
пазітро́ннае		 пазітро́ннага пазітро́нных
Д. пазітро́ннаму пазітро́ннай пазітро́ннаму пазітро́нным
В. пазітро́нны (неадуш.)
пазітро́ннага (адуш.)		 пазітро́нную пазітро́ннае пазітро́нныя (неадуш.)
пазітро́нных (адуш.)
Т. пазітро́нным пазітро́ннай
пазітро́ннаю		 пазітро́нным пазітро́ннымі
М. пазітро́нным пазітро́ннай пазітро́нным пазітро́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

пазітыві́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. пазітыві́зм
Р. пазітыві́зму
Д. пазітыві́зму
В. пазітыві́зм
Т. пазітыві́змам
М. пазітыві́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пазітыві́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пазітыві́ст пазітыві́сты
Р. пазітыві́ста пазітыві́стаў
Д. пазітыві́сту пазітыві́стам
В. пазітыві́ста пазітыві́стаў
Т. пазітыві́стам пазітыві́стамі
М. пазітыві́сце пазітыві́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пазітыві́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пазітыві́стка пазітыві́сткі
Р. пазітыві́сткі пазітыві́стак
Д. пазітыві́стцы пазітыві́сткам
В. пазітыві́стку пазітыві́стак
Т. пазітыві́сткай
пазітыві́сткаю		 пазітыві́сткамі
М. пазітыві́стцы пазітыві́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

пазітыві́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пазітыві́сцкі пазітыві́сцкая пазітыві́сцкае пазітыві́сцкія
Р. пазітыві́сцкага пазітыві́сцкай
пазітыві́сцкае		 пазітыві́сцкага пазітыві́сцкіх
Д. пазітыві́сцкаму пазітыві́сцкай пазітыві́сцкаму пазітыві́сцкім
В. пазітыві́сцкі (неадуш.)
пазітыві́сцкага (адуш.)		 пазітыві́сцкую пазітыві́сцкае пазітыві́сцкія (неадуш.)
пазітыві́сцкіх (адуш.)
Т. пазітыві́сцкім пазітыві́сцкай
пазітыві́сцкаю		 пазітыві́сцкім пазітыві́сцкімі
М. пазітыві́сцкім пазітыві́сцкай пазітыві́сцкім пазітыві́сцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.