Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’

мяну́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мяну́шка мяну́шкі
Р. мяну́шкі мяну́шак
Д. мяну́шцы мяну́шкам
В. мяну́шку мяну́шкі
Т. мяну́шкай
мяну́шкаю		 мяну́шкамі
М. мяну́шцы мяну́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мянці́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мянчу́ ме́нцім
2-я ас. ме́нціш ме́нціце
3-я ас. ме́нціць ме́нцяць
Прошлы час
м. мянці́ў мянці́лі
ж. мянці́ла
н. мянці́ла
Загадны лад
2-я ас. мянці́ мянці́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час ме́нцячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Мянькі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мянькі́
Р. Мянько́ў
Д. Мянька́м
В. Мянькі́
Т. Мянька́мі
М. Мянька́х

мянько́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мянько́вы мянько́вая мянько́вае мянько́выя
Р. мянько́вага мянько́вай
мянько́вае		 мянько́вага мянько́вых
Д. мянько́ваму мянько́вай мянько́ваму мянько́вым
В. мянько́вы (неадуш.)
мянько́вага (адуш.)		 мянько́вую мянько́вае мянько́выя (неадуш.)
мянько́вых (адуш.)
Т. мянько́вым мянько́вай
мянько́ваю		 мянько́вым мянько́вымі
М. мянько́вым мянько́вай мянько́вым мянько́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Мяню́ткі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мяню́ткі
Р. Мяню́так
Мяню́ткаў
Д. Мяню́ткам
В. Мяню́ткі
Т. Мяню́ткамі
М. Мяню́тках

Мяню́цева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мяню́цева
Р. Мяню́цева
Д. Мяню́цеву
В. Мяню́цева
Т. Мяню́цевам
М. Мяню́цеве

мяня́ла

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мяня́ла мяня́лы
Р. мяня́лы мяня́л
Д. мяня́лу мяня́лам
В. мяня́лу мяня́л
Т. мяня́лам мяня́ламі
М. мяня́ле мяня́лах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мяня́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мяня́льнік мяня́льнікі
Р. мяня́льніка мяня́льнікаў
Д. мяня́льніку мяня́льнікам
В. мяня́льніка мяня́льнікаў
Т. мяня́льнікам мяня́льнікамі
М. мяня́льніку мяня́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

мяня́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мяня́льніца мяня́льніцы
Р. мяня́льніцы мяня́льніц
Д. мяня́льніцы мяня́льніцам
В. мяня́льніцу мяня́льніц
Т. мяня́льніцай
мяня́льніцаю		 мяня́льніцамі
М. мяня́льніцы мяня́льніцах

Крыніцы: piskunou2012.

мяня́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мяня́льны мяня́льная мяня́льнае мяня́льныя
Р. мяня́льнага мяня́льнай
мяня́льнае		 мяня́льнага мяня́льных
Д. мяня́льнаму мяня́льнай мяня́льнаму мяня́льным
В. мяня́льны (неадуш.)
мяня́льнага (адуш.)		 мяня́льную мяня́льнае мяня́льныя (неадуш.)
мяня́льных (адуш.)
Т. мяня́льным мяня́льнай
мяня́льнаю		 мяня́льным мяня́льнымі
М. мяня́льным мяня́льнай мяня́льным мяня́льных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.