прыраджэ́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыраджэ́нка |
прыраджэ́нкі |
| Р. |
прыраджэ́нкі |
прыраджэ́нак |
| Д. |
прыраджэ́нцы |
прыраджэ́нкам |
| В. |
прыраджэ́нку |
прыраджэ́нак |
| Т. |
прыраджэ́нкай прыраджэ́нкаю |
прыраджэ́нкамі |
| М. |
прыраджэ́нцы |
прыраджэ́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыраджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыраджэ́нне |
| Р. |
прыраджэ́ння |
| Д. |
прыраджэ́нню |
| В. |
прыраджэ́нне |
| Т. |
прыраджэ́ннем |
| М. |
прыраджэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыра́дзіць
‘параіць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыра́джу |
прыра́дзім |
| 2-я ас. |
прыра́дзіш |
прыра́дзіце |
| 3-я ас. |
прыра́дзіць |
прыра́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыра́дзіў |
прыра́дзілі |
| ж. |
прыра́дзіла |
| н. |
прыра́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыра́дзь |
прыра́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыра́дзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырадні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырадню́ся |
прырадні́мся |
| 2-я ас. |
прырадні́шся |
прырадніце́ся |
| 3-я ас. |
прырадні́цца |
прырадня́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прырадні́ўся |
прырадні́ліся |
| ж. |
прырадні́лася |
| н. |
прырадні́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырадні́ся |
прырадні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырадні́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырадні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырадню́ся |
прыро́днімся |
| 2-я ас. |
прыро́днішся |
прыро́дніцеся |
| 3-я ас. |
прыро́дніцца |
прыро́дняцца |
| Прошлы час |
| м. |
прырадні́ўся |
прырадні́ліся |
| ж. |
прырадні́лася |
| н. |
прырадні́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырадні́ся |
прырадні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырадні́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыра́енне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыра́енне |
| Р. |
прыра́ення |
| Д. |
прыра́енню |
| В. |
прыра́енне |
| Т. |
прыра́еннем |
| М. |
прыра́енні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыра́ены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыра́ены |
прыра́еная |
прыра́енае |
прыра́еныя |
| Р. |
прыра́енага |
прыра́енай прыра́енае |
прыра́енага |
прыра́еных |
| Д. |
прыра́енаму |
прыра́енай |
прыра́енаму |
прыра́еным |
| В. |
прыра́ены (неадуш.) прыра́енага (адуш.) |
прыра́еную |
прыра́енае |
прыра́еныя (неадуш.) прыра́еных (адуш.) |
| Т. |
прыра́еным |
прыра́енай прыра́енаю |
прыра́еным |
прыра́енымі |
| М. |
прыра́еным |
прыра́енай |
прыра́еным |
прыра́еных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012.
прыра́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыра́ены |
прыра́еная |
прыра́енае |
прыра́еныя |
| Р. |
прыра́енага |
прыра́енай прыра́енае |
прыра́енага |
прыра́еных |
| Д. |
прыра́енаму |
прыра́енай |
прыра́енаму |
прыра́еным |
| В. |
прыра́ены (неадуш.) прыра́енага (адуш.) |
прыра́еную |
прыра́енае |
прыра́еныя (неадуш.) прыра́еных (адуш.) |
| Т. |
прыра́еным |
прыра́енай прыра́енаю |
прыра́еным |
прыра́енымі |
| М. |
прыра́еным |
прыра́енай |
прыра́еным |
прыра́еных |
Кароткая форма: прыра́ена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012.
прыраза́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыраза́нне |
| Р. |
прыраза́ння |
| Д. |
прыраза́нню |
| В. |
прыраза́нне |
| Т. |
прыраза́ннем |
| М. |
прыраза́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
прыраза́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыраза́ецца |
прыраза́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыраза́ўся |
прыраза́ліся |
| ж. |
прыраза́лася |
| н. |
прыраза́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.