Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

слу́шнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. слу́шнасць
Р. слу́шнасці
Д. слу́шнасці
В. слу́шнасць
Т. слу́шнасцю
М. слу́шнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

слу́шны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слу́шны слу́шная слу́шнае слу́шныя
Р. слу́шнага слу́шнай
слу́шнае		 слу́шнага слу́шных
Д. слу́шнаму слу́шнай слу́шнаму слу́шным
В. слу́шны (неадуш.)
слу́шнага (адуш.)		 слу́шную слу́шнае слу́шныя (неадуш.)
слу́шных (адуш.)
Т. слу́шным слу́шнай
слу́шнаю		 слу́шным слу́шнымі
М. слу́шным слу́шнай слу́шным слу́шных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

слынна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
слынна слынней -

слы́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. слы́ннасць
Р. слы́ннасці
Д. слы́ннасці
В. слы́ннасць
Т. слы́ннасцю
М. слы́ннасці

Крыніцы: piskunou2012.

слы́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слы́нны слы́нная слы́ннае слы́нныя
Р. слы́ннага слы́ннай
слы́ннае		 слы́ннага слы́нных
Д. слы́ннаму слы́ннай слы́ннаму слы́нным
В. слы́нны (неадуш.)
слы́ннага (адуш.)		 слы́нную слы́ннае слы́нныя (неадуш.)
слы́нных (адуш.)
Т. слы́нным слы́ннай
слы́ннаю		 слы́нным слы́ннымі
М. слы́нным слы́ннай слы́нным слы́нных

Крыніцы: piskunou2012.

слы́х

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. слы́х
Р. слы́ху
Д. слы́ху
В. слы́х
Т. слы́хам
М. слы́ху

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

слыхавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слыхавы́ слыхава́я слыхаво́е слыхавы́я
Р. слыхаво́га слыхаво́й
слыхаво́е		 слыхаво́га слыхавы́х
Д. слыхаво́му слыхаво́й слыхаво́му слыхавы́м
В. слыхавы́ (неадуш.)
слыхаво́га (адуш.)		 слыхаву́ю слыхаво́е слыхавы́я (неадуш.)
слыхавы́х (адуш.)
Т. слыхавы́м слыхаво́й
слыхаво́ю		 слыхавы́м слыхавы́мі
М. слыхавы́м слыхаво́й слыхавы́м слыхавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

слыха́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слыха́ны слыха́ная слыха́нае слыха́ныя
Р. слыха́нага слыха́най
слыха́нае		 слыха́нага слыха́ных
Д. слыха́наму слыха́най слыха́наму слыха́ным
В. слыха́ны (неадуш.)
слыха́нага (адуш.)		 слыха́ную слыха́нае слыха́ныя (неадуш.)
слыха́ных (адуш.)
Т. слыха́ным слыха́най
слыха́наю		 слыха́ным слыха́нымі
М. слыха́ным слыха́най слыха́ным слыха́ных

Крыніцы: piskunou2012.

слыхапратэзава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. слыхапратэзава́нне
Р. слыхапратэзава́ння
Д. слыхапратэзава́нню
В. слыхапратэзава́нне
Т. слыхапратэзава́ннем
М. слыхапратэзава́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

слы́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. слыву́ слывё́м
2-я ас. слыве́ш слывяце́
3-я ас. слыве́ слыву́ць
Прошлы час
м. слы́ў слылі́
ж. слыла́
н. слыло́
Загадны лад
2-я ас. слыві́ слыві́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час слывучы́

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.