слухмя́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
слухмя́нства |
| Р. |
слухмя́нства |
| Д. |
слухмя́нству |
| В. |
слухмя́нства |
| Т. |
слухмя́нствам |
| М. |
слухмя́нстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
слухмя́ншы
прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
слухмя́ншы |
слухмя́ншая |
слухмя́ншае |
слухмя́ншыя |
| Р. |
слухмя́ншага |
слухмя́ншай слухмя́ншае |
слухмя́ншага |
слухмя́ншых |
| Д. |
слухмя́ншаму |
слухмя́ншай |
слухмя́ншаму |
слухмя́ншым |
| В. |
слухмя́ншы (неадуш.) слухмя́ншага (адуш.) |
слухмя́ншую |
слухмя́ншае |
слухмя́ншыя (неадуш.) слухмя́ншых (адуш.) |
| Т. |
слухмя́ншым |
слухмя́ншай слухмя́ншаю |
слухмя́ншым |
слухмя́ншымі |
| М. |
слухмя́ншым |
слухмя́ншай |
слухмя́ншым |
слухмя́ншых |
Крыніцы:
piskunou2012.
слухмя́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
слухмя́ны |
слухмя́ная |
слухмя́нае |
слухмя́ныя |
| Р. |
слухмя́нага |
слухмя́най слухмя́нае |
слухмя́нага |
слухмя́ных |
| Д. |
слухмя́наму |
слухмя́най |
слухмя́наму |
слухмя́ным |
| В. |
слухмя́ны (неадуш.) слухмя́нага (адуш.) |
слухмя́ную |
слухмя́нае |
слухмя́ныя (неадуш.) слухмя́ных (адуш.) |
| Т. |
слухмя́ным |
слухмя́най слухмя́наю |
слухмя́ным |
слухмя́нымі |
| М. |
слухмя́ным |
слухмя́най |
слухмя́ным |
слухмя́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Слу́цк
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Слу́цк |
| Р. |
Слу́цка |
| Д. |
Слу́цку |
| В. |
Слу́цк |
| Т. |
Слу́цкам |
| М. |
Слу́цку |
Крыніцы:
krapivabr2012.
слу́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
слу́цкі |
слу́цкая |
слу́цкае |
слу́цкія |
| Р. |
слу́цкага |
слу́цкай слу́цкае |
слу́цкага |
слу́цкіх |
| Д. |
слу́цкаму |
слу́цкай |
слу́цкаму |
слу́цкім |
| В. |
слу́цкі (неадуш.) слу́цкага (адуш.) |
слу́цкую |
слу́цкае |
слу́цкія (неадуш.) слу́цкіх (адуш.) |
| Т. |
слу́цкім |
слу́цкай слу́цкаю |
слу́цкім |
слу́цкімі |
| М. |
слу́цкім |
слу́цкай |
слу́цкім |
слу́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
случа́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
случа́нскі |
случа́нская |
случа́нскае |
случа́нскія |
| Р. |
случа́нскага |
случа́нскай случа́нскае |
случа́нскага |
случа́нскіх |
| Д. |
случа́нскаму |
случа́нскай |
случа́нскаму |
случа́нскім |
| В. |
случа́нскі (неадуш.) случа́нскага (адуш.) |
случа́нскую |
случа́нскае |
случа́нскія (неадуш.) случа́нскіх (адуш.) |
| Т. |
случа́нскім |
случа́нскай случа́нскаю |
случа́нскім |
случа́нскімі |
| М. |
случа́нскім |
случа́нскай |
случа́нскім |
случа́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
случча́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
случча́нка |
случча́нкі |
| Р. |
случча́нкі |
случча́нак |
| Д. |
случча́нцы |
случча́нкам |
| В. |
случча́нку |
случча́нак |
| Т. |
случча́нкай случча́нкаю |
случча́нкамі |
| М. |
случча́нцы |
случча́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
слу́шна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| слу́шна |
слушне́й |
найслушне́й |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.