прыгрэ́бены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгрэ́бены |
прыгрэ́беная |
прыгрэ́бенае |
прыгрэ́беныя |
| Р. |
прыгрэ́бенага |
прыгрэ́бенай прыгрэ́бенае |
прыгрэ́бенага |
прыгрэ́беных |
| Д. |
прыгрэ́бенаму |
прыгрэ́бенай |
прыгрэ́бенаму |
прыгрэ́беным |
| В. |
прыгрэ́бены (неадуш.) прыгрэ́бенага (адуш.) |
прыгрэ́беную |
прыгрэ́бенае |
прыгрэ́беныя (неадуш.) прыгрэ́беных (адуш.) |
| Т. |
прыгрэ́беным |
прыгрэ́бенай прыгрэ́бенаю |
прыгрэ́беным |
прыгрэ́бенымі |
| М. |
прыгрэ́беным |
прыгрэ́бенай |
прыгрэ́беным |
прыгрэ́беных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгрэ́бены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгрэ́бены |
прыгрэ́беная |
прыгрэ́бенае |
прыгрэ́беныя |
| Р. |
прыгрэ́бенага |
прыгрэ́бенай прыгрэ́бенае |
прыгрэ́бенага |
прыгрэ́беных |
| Д. |
прыгрэ́бенаму |
прыгрэ́бенай |
прыгрэ́бенаму |
прыгрэ́беным |
| В. |
прыгрэ́бены (неадуш.) прыгрэ́бенага (адуш.) |
прыгрэ́беную |
прыгрэ́бенае |
прыгрэ́беныя (неадуш.) прыгрэ́беных (адуш.) |
| Т. |
прыгрэ́беным |
прыгрэ́бенай прыгрэ́бенаю |
прыгрэ́беным |
прыгрэ́бенымі |
| М. |
прыгрэ́беным |
прыгрэ́бенай |
прыгрэ́беным |
прыгрэ́беных |
Кароткая форма: прыгрэ́бена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгрэ́біца
‘забудова каля хаты’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыгрэ́біца |
прыгрэ́біцы |
| Р. |
прыгрэ́біцы |
прыгрэ́біц |
| Д. |
прыгрэ́біцы |
прыгрэ́біцам |
| В. |
прыгрэ́біцу |
прыгрэ́біцы |
| Т. |
прыгрэ́біцай прыгрэ́біцаю |
прыгрэ́біцамі |
| М. |
прыгрэ́біцы |
прыгрэ́біцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгрэ́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыгрэ́бка |
прыгрэ́бкі |
| Р. |
прыгрэ́бкі |
прыгрэ́бак |
| Д. |
прыгрэ́бцы |
прыгрэ́бкам |
| В. |
прыгрэ́бку |
прыгрэ́бкі |
| Т. |
прыгрэ́бкай прыгрэ́бкаю |
прыгрэ́бкамі |
| М. |
прыгрэ́бцы |
прыгрэ́бках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгрэ́бнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыгрэ́бнік |
прыгрэ́бнікі |
| Р. |
прыгрэ́бніка |
прыгрэ́бнікаў |
| Д. |
прыгрэ́бніку |
прыгрэ́бнікам |
| В. |
прыгрэ́бнік |
прыгрэ́бнікі |
| Т. |
прыгрэ́бнікам |
прыгрэ́бнікамі |
| М. |
прыгрэ́бніку |
прыгрэ́бніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгрэ́бці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыграбу́ |
прыграбё́м |
| 2-я ас. |
прыграбе́ш |
прыграбяце́ |
| 3-я ас. |
прыграбе́ |
прыграбу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгро́б |
прыгрэ́блі |
| ж. |
прыгрэ́бла |
| н. |
прыгрэ́бла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыграбі́ |
прыграбі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгро́бшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыгрэ́бціся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыграбу́ся |
прыграбё́мся |
| 2-я ас. |
прыграбе́шся |
прыграбяце́ся |
| 3-я ас. |
прыграбе́цца |
прыграбу́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прыгро́бся |
прыгрэ́бліся |
| ж. |
прыгрэ́блася |
| н. |
прыгрэ́блася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыграбі́ся |
прыграбі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгро́бшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгрэ́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгрэ́ты |
прыгрэ́тая |
прыгрэ́тае |
прыгрэ́тыя |
| Р. |
прыгрэ́тага |
прыгрэ́тай прыгрэ́тае |
прыгрэ́тага |
прыгрэ́тых |
| Д. |
прыгрэ́таму |
прыгрэ́тай |
прыгрэ́таму |
прыгрэ́тым |
| В. |
прыгрэ́ты (неадуш.) прыгрэ́тага (адуш.) |
прыгрэ́тую |
прыгрэ́тае |
прыгрэ́тыя (неадуш.) прыгрэ́тых (адуш.) |
| Т. |
прыгрэ́тым |
прыгрэ́тай прыгрэ́таю |
прыгрэ́тым |
прыгрэ́тымі |
| М. |
прыгрэ́тым |
прыгрэ́тай |
прыгрэ́тым |
прыгрэ́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгрэ́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгрэ́ты |
прыгрэ́тая |
прыгрэ́тае |
прыгрэ́тыя |
| Р. |
прыгрэ́тага |
прыгрэ́тай прыгрэ́тае |
прыгрэ́тага |
прыгрэ́тых |
| Д. |
прыгрэ́таму |
прыгрэ́тай |
прыгрэ́таму |
прыгрэ́тым |
| В. |
прыгрэ́ты (неадуш.) прыгрэ́тага (адуш.) |
прыгрэ́тую |
прыгрэ́тае |
прыгрэ́тыя (неадуш.) прыгрэ́тых (адуш.) |
| Т. |
прыгрэ́тым |
прыгрэ́тай прыгрэ́таю |
прыгрэ́тым |
прыгрэ́тымі |
| М. |
прыгрэ́тым |
прыгрэ́тай |
прыгрэ́тым |
прыгрэ́тых |
Кароткая форма: прыгрэ́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгрэ́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыгрэ́ў |
| Р. |
прыгрэ́ву |
| Д. |
прыгрэ́ву |
| В. |
прыгрэ́ў |
| Т. |
прыгрэ́вам |
| М. |
прыгрэ́ве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.