Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

клы́гаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. клы́гаю клы́гаем
2-я ас. клы́гаеш клы́гаеце
3-я ас. клы́гае клы́гаюць
Прошлы час
м. клы́гаў клы́галі
ж. клы́гала
н. клы́гала
Дзеепрыслоўе
цяп. час клы́гаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

клы́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. клы́к клыкі́
Р. клыка́ клыко́ў
Д. клыку́ клыка́м
В. клы́к клыкі́
Т. клыко́м клыка́мі
М. клыку́ клыка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

клыка́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. клыка́стасць
Р. клыка́стасці
Д. клыка́стасці
В. клыка́стасць
Т. клыка́стасцю
М. клыка́стасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

клыка́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. клыка́сты клыка́стая клыка́стае клыка́стыя
Р. клыка́стага клыка́стай
клыка́стае
клыка́стага клыка́стых
Д. клыка́стаму клыка́стай клыка́стаму клыка́стым
В. клыка́сты (неадуш.)
клыка́стага (адуш.)
клыка́стую клыка́стае клыка́стыя (неадуш.)
клыка́стых (адуш.)
Т. клыка́стым клыка́стай
клыка́стаю
клыка́стым клыка́стымі
М. клыка́стым клыка́стай клыка́стым клыка́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

клыка́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. клыка́ты клыка́тая клыка́тае клыка́тыя
Р. клыка́тага клыка́тай
клыка́тае
клыка́тага клыка́тых
Д. клыка́таму клыка́тай клыка́таму клыка́тым
В. клыка́ты (неадуш.)
клыка́тага (адуш.)
клыка́тую клыка́тае клыка́тыя (неадуш.)
клыка́тых (адуш.)
Т. клыка́тым клыка́тай
клыка́таю
клыка́тым клыка́тымі
М. клыка́тым клыка́тай клыка́тым клыка́тых

Крыніцы: piskunou2012.

Клы́ні

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Клы́ні
Р. Клы́нь
Клы́няў
Д. Клы́ням
В. Клы́ні
Т. Клы́нямі
М. Клы́нях

клы́п

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

клы́панне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. клы́панне клы́панні
Р. клы́пання клы́панняў
Д. клы́панню клы́панням
В. клы́панне клы́панні
Т. клы́паннем клы́паннямі
М. клы́панні клы́паннях

Крыніцы: piskunou2012.

Клы́паўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Клы́паўшчына
Р. Клы́паўшчыны
Д. Клы́паўшчыне
В. Клы́паўшчыну
Т. Клы́паўшчынай
Клы́паўшчынаю
М. Клы́паўшчыне

клы́паць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. клы́паю клы́паем
2-я ас. клы́паеш клы́паеце
3-я ас. клы́пае клы́паюць
Прошлы час
м. клы́паў клы́палі
ж. клы́пала
н. клы́пала
Дзеепрыслоўе
цяп. час клы́паючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.