Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

Салтаны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Салтаны́
Р. Салтано́ў
Д. Салтана́м
В. Салтаны́
Т. Салтана́мі
М. Салтана́х

салу́п

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

салупа́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. салупа́нне
Р. салупа́ння
Д. салупа́нню
В. салупа́нне
Т. салупа́ннем
М. салупа́нні

Крыніцы: piskunou2012.

салупа́ць

‘паказваць язык, дражніць языком (без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. салупа́ю салупа́ем
2-я ас. салупа́еш салупа́еце
3-я ас. салупа́е салупа́юць
Прошлы час
м. салупа́ў салупа́лі
ж. салупа́ла
н. салупа́ла
Загадны лад
2-я ас. салупа́й салупа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час салупа́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

салупну́ць

‘паказаць язык, падражніць языком (без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. салупну́ салупнё́м
2-я ас. салупне́ш салупняце́
3-я ас. салупне́ салупну́ць
Прошлы час
м. салупну́ў салупну́лі
ж. салупну́ла
н. салупну́ла
Загадны лад
2-я ас. салупні́ салупні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час салупну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

салута́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. салута́н
Р. салута́ну
Д. салута́ну
В. салута́н
Т. салута́нам
М. салута́не

Крыніцы: piskunou2012.

Сальвадо́р

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Сальвадо́р
Р. Сальвадо́ра
Д. Сальвадо́ру
В. Сальвадо́р
Т. Сальвадо́рам
М. Сальвадо́ры

сальвадо́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сальвадо́рка сальвадо́ркі
Р. сальвадо́ркі сальвадо́рак
Д. сальвадо́рцы сальвадо́ркам
В. сальвадо́рку сальвадо́рак
Т. сальвадо́ркай
сальвадо́ркаю		 сальвадо́ркамі
М. сальвадо́рцы сальвадо́рках

Крыніцы: piskunou2012.

сальвадо́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сальвадо́рскі сальвадо́рская сальвадо́рскае сальвадо́рскія
Р. сальвадо́рскага сальвадо́рскай
сальвадо́рскае		 сальвадо́рскага сальвадо́рскіх
Д. сальвадо́рскаму сальвадо́рскай сальвадо́рскаму сальвадо́рскім
В. сальвадо́рскі (неадуш.)
сальвадо́рскага (адуш.)		 сальвадо́рскую сальвадо́рскае сальвадо́рскія (неадуш.)
сальвадо́рскіх (адуш.)
Т. сальвадо́рскім сальвадо́рскай
сальвадо́рскаю		 сальвадо́рскім сальвадо́рскімі
М. сальвадо́рскім сальвадо́рскай сальвадо́рскім сальвадо́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

сальварса́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сальварса́н
Р. сальварса́ну
Д. сальварса́ну
В. сальварса́н
Т. сальварса́нам
М. сальварса́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.