словазлуча́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
словазлуча́льны |
словазлуча́льная |
словазлуча́льнае |
словазлуча́льныя |
| Р. |
словазлуча́льнага |
словазлуча́льнай
словазлуча́льнае |
словазлуча́льнага |
словазлуча́льных |
| Д. |
словазлуча́льнаму |
словазлуча́льнай |
словазлуча́льнаму |
словазлуча́льным |
| В. |
словазлуча́льны (неадуш.)
словазлуча́льнага (адуш.) |
словазлуча́льную |
словазлуча́льнае |
словазлуча́льныя (неадуш.)
словазлуча́льных (адуш.) |
| Т. |
словазлуча́льным |
словазлуча́льнай
словазлуча́льнаю |
словазлуча́льным |
словазлуча́льнымі |
| М. |
словазлуча́льным |
словазлуча́льнай |
словазлуча́льным |
словазлуча́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
словазлучэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
словазлучэ́нне |
словазлучэ́нні |
| Р. |
словазлучэ́ння |
словазлучэ́нняў |
| Д. |
словазлучэ́нню |
словазлучэ́нням |
| В. |
словазлучэ́нне |
словазлучэ́нні |
| Т. |
словазлучэ́ннем |
словазлучэ́ннямі |
| М. |
словазлучэ́нні |
словазлучэ́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
словазме́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
словазме́нны |
словазме́нная |
словазме́ннае |
словазме́нныя |
| Р. |
словазме́ннага |
словазме́ннай
словазме́ннае |
словазме́ннага |
словазме́нных |
| Д. |
словазме́ннаму |
словазме́ннай |
словазме́ннаму |
словазме́нным |
| В. |
словазме́нны (неадуш.)
словазме́ннага (адуш.) |
словазме́нную |
словазме́ннае |
словазме́нныя (неадуш.)
словазме́нных (адуш.) |
| Т. |
словазме́нным |
словазме́ннай
словазме́ннаю |
словазме́нным |
словазме́ннымі |
| М. |
словазме́нным |
словазме́ннай |
словазме́нным |
словазме́нных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
словазмяне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
словазмяне́нне |
| Р. |
словазмяне́ння |
| Д. |
словазмяне́нню |
| В. |
словазмяне́нне |
| Т. |
словазмяне́ннем |
| М. |
словазмяне́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
словазмяня́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
словазмяня́льны |
словазмяня́льная |
словазмяня́льнае |
словазмяня́льныя |
| Р. |
словазмяня́льнага |
словазмяня́льнай
словазмяня́льнае |
словазмяня́льнага |
словазмяня́льных |
| Д. |
словазмяня́льнаму |
словазмяня́льнай |
словазмяня́льнаму |
словазмяня́льным |
| В. |
словазмяня́льны (неадуш.)
словазмяня́льнага (адуш.) |
словазмяня́льную |
словазмяня́льнае |
словазмяня́льныя (неадуш.)
словазмяня́льных (адуш.) |
| Т. |
словазмяня́льным |
словазмяня́льнай
словазмяня́льнаю |
словазмяня́льным |
словазмяня́льнымі |
| М. |
словазмяня́льным |
словазмяня́льнай |
словазмяня́льным |
словазмяня́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
словалі́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
словалі́тны |
словалі́тная |
словалі́тнае |
словалі́тныя |
| Р. |
словалі́тнага |
словалі́тнай
словалі́тнае |
словалі́тнага |
словалі́тных |
| Д. |
словалі́тнаму |
словалі́тнай |
словалі́тнаму |
словалі́тным |
| В. |
словалі́тны (неадуш.)
словалі́тнага (адуш.) |
словалі́тную |
словалі́тнае |
словалі́тныя (неадуш.)
словалі́тных (адуш.) |
| Т. |
словалі́тным |
словалі́тнай
словалі́тнаю |
словалі́тным |
словалі́тнымі |
| М. |
словалі́тным |
словалі́тнай |
словалі́тным |
словалі́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
словалі́тня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
словалі́тня |
словалі́тні |
| Р. |
словалі́тні |
словалі́тняў |
| Д. |
словалі́тні |
словалі́тням |
| В. |
словалі́тню |
словалі́тні |
| Т. |
словалі́тняй
словалі́тняю |
словалі́тнямі |
| М. |
словалі́тні |
словалі́тнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
словалі́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
словалі́тчык |
словалі́тчыкі |
| Р. |
словалі́тчыка |
словалі́тчыкаў |
| Д. |
словалі́тчыку |
словалі́тчыкам |
| В. |
словалі́тчыка |
словалі́тчыкаў |
| Т. |
словалі́тчыкам |
словалі́тчыкамі |
| М. |
словалі́тчыку |
словалі́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
словалю́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
словалю́б |
словалю́бы |
| Р. |
словалю́ба |
словалю́баў |
| Д. |
словалю́бу |
словалю́бам |
| В. |
словалю́ба |
словалю́баў |
| Т. |
словалю́бам |
словалю́бамі |
| М. |
словалю́бе |
словалю́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.