слі́зкі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
слі́зкі |
слі́зкая |
слі́зкае |
слі́зкія |
| Р. |
слі́зкага |
слі́зкай слі́зкае |
слі́зкага |
слі́зкіх |
| Д. |
слі́зкаму |
слі́зкай |
слі́зкаму |
слі́зкім |
| В. |
слі́зкі (неадуш.) слі́зкага (адуш.) |
слі́зкую |
слі́зкае |
слі́зкія (неадуш.) слі́зкіх (адуш.) |
| Т. |
слі́зкім |
слі́зкай слі́зкаю |
слі́зкім |
слі́зкімі |
| М. |
слі́зкім |
слі́зкай |
слі́зкім |
слі́зкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
слі́знуць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
слі́зне |
слі́знуць |
| Прошлы час |
| м. |
слі́з |
слі́злі |
| ж. |
слі́зла |
| н. |
слі́зла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
слізня́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
слізня́к |
слізнякі́ |
| Р. |
слізняка́ |
слізняко́ў |
| Д. |
слізняку́ |
слізняка́м |
| В. |
слізняка́ |
слізняко́ў |
| Т. |
слізняко́м |
слізняка́мі |
| М. |
слізняку́ |
слізняка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
слізо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
слізо́к |
слізкі́ |
| Р. |
слізка́ |
слізко́ў |
| Д. |
слізку́ |
слізка́м |
| В. |
слізо́к |
слізкі́ |
| Т. |
слізко́м |
слізка́мі |
| М. |
слізку́ |
слізка́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
слізо́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
слізо́та |
| Р. |
слізо́ты |
| Д. |
слізо́це |
| В. |
слізо́ту |
| Т. |
слізо́тай слізо́таю |
| М. |
слізо́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
слі́зь
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
слі́зь |
| Р. |
слі́зі |
| Д. |
слі́зі |
| В. |
слі́зь |
| Т. |
слі́ззю |
| М. |
слі́зі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
слізяві́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
слізяві́к |
слізевікі́ |
| Р. |
слізевіку́ |
слізевіко́ў |
| Д. |
слізевіку́ |
слізевіка́м |
| В. |
слізяві́к |
слізевікі́ |
| Т. |
слізевіко́м |
слізевіка́мі |
| М. |
слізевіку́ |
слізевіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.