пазатыка́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пазатыка́ны |
пазатыка́ная |
пазатыка́нае |
пазатыка́ныя |
| Р. |
пазатыка́нага |
пазатыка́най пазатыка́нае |
пазатыка́нага |
пазатыка́ных |
| Д. |
пазатыка́наму |
пазатыка́най |
пазатыка́наму |
пазатыка́ным |
| В. |
пазатыка́ны (неадуш.) пазатыка́нага (адуш.) |
пазатыка́ную |
пазатыка́нае |
пазатыка́ныя (неадуш.) пазатыка́ных (адуш.) |
| Т. |
пазатыка́ным |
пазатыка́най пазатыка́наю |
пазатыка́ным |
пазатыка́нымі |
| М. |
пазатыка́ным |
пазатыка́най |
пазатыка́ным |
пазатыка́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пазатыка́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пазатыка́ны |
пазатыка́ная |
пазатыка́нае |
пазатыка́ныя |
| Р. |
пазатыка́нага |
пазатыка́най пазатыка́нае |
пазатыка́нага |
пазатыка́ных |
| Д. |
пазатыка́наму |
пазатыка́най |
пазатыка́наму |
пазатыка́ным |
| В. |
пазатыка́ны (неадуш.) пазатыка́нага (адуш.) |
пазатыка́ную |
пазатыка́нае |
пазатыка́ныя (неадуш.) пазатыка́ных (адуш.) |
| Т. |
пазатыка́ным |
пазатыка́най пазатыка́наю |
пазатыка́ным |
пазатыка́нымі |
| М. |
пазатыка́ным |
пазатыка́най |
пазатыка́ным |
пазатыка́ных |
Кароткая форма: пазатыка́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пазатыка́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пазатыка́ю |
пазатыка́ем |
| 2-я ас. |
пазатыка́еш |
пазатыка́еце |
| 3-я ас. |
пазатыка́е |
пазатыка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пазатыка́ў |
пазатыка́лі |
| ж. |
пазатыка́ла |
| н. |
пазатыка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пазатыка́й |
пазатыка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пазатыка́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пазаўро́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пазаўро́чна |
- |
- |
пазаўро́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пазаўро́чны |
пазаўро́чная |
пазаўро́чнае |
пазаўро́чныя |
| Р. |
пазаўро́чнага |
пазаўро́чнай пазаўро́чнае |
пазаўро́чнага |
пазаўро́чных |
| Д. |
пазаўро́чнаму |
пазаўро́чнай |
пазаўро́чнаму |
пазаўро́чным |
| В. |
пазаўро́чны (неадуш.) пазаўро́чнага (адуш.) |
пазаўро́чную |
пазаўро́чнае |
пазаўро́чныя (неадуш.) пазаўро́чных (адуш.) |
| Т. |
пазаўро́чным |
пазаўро́чнай пазаўро́чнаю |
пазаўро́чным |
пазаўро́чнымі |
| М. |
пазаўро́чным |
пазаўро́чнай |
пазаўро́чным |
пазаўро́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
паза́ўтра
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| паза́ўтра |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
паза́ўтрашні
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паза́ўтрашні |
паза́ўтрашняя |
паза́ўтрашняе |
паза́ўтрашнія |
| Р. |
паза́ўтрашняга |
паза́ўтрашняй паза́ўтрашняе |
паза́ўтрашняга |
паза́ўтрашніх |
| Д. |
паза́ўтрашняму |
паза́ўтрашняй |
паза́ўтрашняму |
паза́ўтрашнім |
| В. |
паза́ўтрашні (неадуш.) паза́ўтрашняга (адуш.) |
паза́ўтрашнюю |
паза́ўтрашняе |
паза́ўтрашнія (неадуш.) паза́ўтрашніх (адуш.) |
| Т. |
паза́ўтрашнім |
паза́ўтрашняй паза́ўтрашняю |
паза́ўтрашнім |
паза́ўтрашнімі |
| М. |
паза́ўтрашнім |
паза́ўтрашняй |
паза́ўтрашнім |
паза́ўтрашніх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.