рудсто́йка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рудсто́йка |
| Р. |
рудсто́йкі |
| Д. |
рудсто́йцы |
| В. |
рудсто́йку |
| Т. |
рудсто́йкай рудсто́йкаю |
| М. |
рудсто́йцы |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
руды́
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
руды́ |
руда́я |
рудо́е |
руды́я |
| Р. |
рудо́га |
рудо́й рудо́е |
рудо́га |
руды́х |
| Д. |
рудо́му |
рудо́й |
рудо́му |
руды́м |
| В. |
руды́ (неадуш.) рудо́га (адуш.) |
руду́ю |
рудо́е |
руды́я (неадуш.) руды́х (адуш.) |
| Т. |
руды́м |
рудо́й рудо́ю |
руды́м |
руды́мі |
| М. |
руды́м |
рудо́й |
руды́м |
руды́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рудыме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рудыме́нт |
рудыме́нты |
| Р. |
рудыме́нта |
рудыме́нтаў |
| Д. |
рудыме́нту |
рудыме́нтам |
| В. |
рудыме́нт |
рудыме́нты |
| Т. |
рудыме́нтам |
рудыме́нтамі |
| М. |
рудыме́нце |
рудыме́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рудымента́рна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| рудымента́рна |
- |
- |
рудымента́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рудымента́рнасць |
| Р. |
рудымента́рнасці |
| Д. |
рудымента́рнасці |
| В. |
рудымента́рнасць |
| Т. |
рудымента́рнасцю |
| М. |
рудымента́рнасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
рудымента́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рудымента́рны |
рудымента́рная |
рудымента́рнае |
рудымента́рныя |
| Р. |
рудымента́рнага |
рудымента́рнай рудымента́рнае |
рудымента́рнага |
рудымента́рных |
| Д. |
рудымента́рнаму |
рудымента́рнай |
рудымента́рнаму |
рудымента́рным |
| В. |
рудымента́рны (неадуш.) рудымента́рнага (адуш.) |
рудымента́рную |
рудымента́рнае |
рудымента́рныя (неадуш.) рудымента́рных (адуш.) |
| Т. |
рудымента́рным |
рудымента́рнай рудымента́рнаю |
рудымента́рным |
рудымента́рнымі |
| М. |
рудымента́рным |
рудымента́рнай |
рудымента́рным |
рудымента́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
руды́ст
‘вымерлы малюск’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
руды́ст |
руды́сты |
| Р. |
руды́ста |
руды́стаў |
| Д. |
руды́сту |
руды́стам |
| В. |
руды́ста |
руды́стаў |
| Т. |
руды́стам |
руды́стамі |
| М. |
руды́сце |
руды́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Руды́я
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
Руды́я |
| Р. |
Руды́х |
| Д. |
Руды́м |
| В. |
Руды́я |
| Т. |
Руды́мі |
| М. |
Руды́х |