слаяўцо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
слаяўцо́вы |
слаяўцо́вая |
слаяўцо́вае |
слаяўцо́выя |
| Р. |
слаяўцо́вага |
слаяўцо́вай слаяўцо́вае |
слаяўцо́вага |
слаяўцо́вых |
| Д. |
слаяўцо́ваму |
слаяўцо́вай |
слаяўцо́ваму |
слаяўцо́вым |
| В. |
слаяўцо́вы (неадуш.) слаяўцо́вага (адуш.) |
слаяўцо́вую |
слаяўцо́вае |
слаяўцо́выя (неадуш.) слаяўцо́вых (адуш.) |
| Т. |
слаяўцо́вым |
слаяўцо́вай слаяўцо́ваю |
слаяўцо́вым |
слаяўцо́вымі |
| М. |
слаяўцо́вым |
слаяўцо́вай |
слаяўцо́вым |
слаяўцо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сле́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сле́д |
сляды́ |
| Р. |
сле́ду |
слядо́ў |
| Д. |
сле́ду |
сляда́м |
| В. |
сле́д |
сляды́ |
| Т. |
сле́дам |
сляда́мі |
| М. |
сле́дзе |
сляда́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сле́даваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сле́дую |
сле́дуем |
| 2-я ас. |
сле́дуеш |
сле́дуеце |
| 3-я ас. |
сле́дуе |
сле́дуюць |
| Прошлы час |
| м. |
сле́даваў |
сле́давалі |
| ж. |
сле́давала |
| н. |
сле́давала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сле́дуй |
сле́дуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сле́дуючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
следавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
следавы́ |
следава́я |
следаво́е |
следавы́я |
| Р. |
следаво́га |
следаво́й следаво́е |
следаво́га |
следавы́х |
| Д. |
следаво́му |
следаво́й |
следаво́му |
следавы́м |
| В. |
следавы́ (неадуш.) следаво́га (адуш.) |
следаву́ю |
следаво́е |
следавы́я (неадуш.) следавы́х (адуш.) |
| Т. |
следавы́м |
следаво́й следаво́ю |
следавы́м |
следавы́мі |
| М. |
следавы́м |
следаво́й |
следавы́м |
следавы́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
сле́дам
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| сле́дам |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
следапаказа́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
следапаказа́льнік |
следапаказа́льнікі |
| Р. |
следапаказа́льніка |
следапаказа́льнікаў |
| Д. |
следапаказа́льніку |
следапаказа́льнікам |
| В. |
следапаказа́льнік |
следапаказа́льнікі |
| Т. |
следапаказа́льнікам |
следапаказа́льнікамі |
| М. |
следапаказа́льніку |
следапаказа́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
следапы́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
следапы́т |
следапы́ты |
| Р. |
следапы́та |
следапы́таў |
| Д. |
следапы́ту |
следапы́там |
| В. |
следапы́та |
следапы́таў |
| Т. |
следапы́там |
следапы́тамі |
| М. |
следапы́це |
следапы́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
следапы́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
следапы́цкі |
следапы́цкая |
следапы́цкае |
следапы́цкія |
| Р. |
следапы́цкага |
следапы́цкай следапы́цкае |
следапы́цкага |
следапы́цкіх |
| Д. |
следапы́цкаму |
следапы́цкай |
следапы́цкаму |
следапы́цкім |
| В. |
следапы́цкі (неадуш.) следапы́цкага (адуш.) |
следапы́цкую |
следапы́цкае |
следапы́цкія (неадуш.) следапы́цкіх (адуш.) |
| Т. |
следапы́цкім |
следапы́цкай следапы́цкаю |
следапы́цкім |
следапы́цкімі |
| М. |
следапы́цкім |
следапы́цкай |
следапы́цкім |
следапы́цкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
следапы́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
следапы́цтва |
| Р. |
следапы́цтва |
| Д. |
следапы́цтву |
| В. |
следапы́цтва |
| Т. |
следапы́цтвам |
| М. |
следапы́цтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
Следзюкі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Следзюкі́ |
| Р. |
Следзюко́ў |
| Д. |
Следзюка́м |
| В. |
Следзюкі́ |
| Т. |
Следзюка́мі |
| М. |
Следзюка́х |