Мхе́рына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мхе́рына |
| Р. |
Мхе́рына |
| Д. |
Мхе́рыну |
| В. |
Мхе́рына |
| Т. |
Мхе́рынам |
| М. |
Мхе́рыне |
Мцэ́нск
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мцэ́нск |
| Р. |
Мцэ́нска |
| Д. |
Мцэ́нску |
| В. |
Мцэ́нск |
| Т. |
Мцэ́нскам |
| М. |
Мцэ́нску |
Мша́нкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Мша́нкі |
| Р. |
Мша́нак Мша́нкаў |
| Д. |
Мша́нкам |
| В. |
Мша́нкі |
| Т. |
Мша́нкамі |
| М. |
Мша́нках |
мша́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мша́ны |
мша́ная |
мша́нае |
мша́ныя |
| Р. |
мша́нага |
мша́най мша́нае |
мша́нага |
мша́ных |
| Д. |
мша́наму |
мша́най |
мша́наму |
мша́ным |
| В. |
мша́ны (неадуш.) мша́нага (адуш.) |
мша́ную |
мша́нае |
мша́ныя (неадуш.) мша́ных (адуш.) |
| Т. |
мша́ным |
мша́най мша́наю |
мша́ным |
мша́нымі |
| М. |
мша́ным |
мша́най |
мша́ным |
мша́ных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
мы́
займеннік, асабовы, 1-я асоба
|
мн. |
| - |
| Н. |
мы́ |
| Р. |
на́с |
| Д. |
на́м |
| В. |
на́с |
| Т. |
на́мі |
| М. |
на́с |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мыгле́ць
‘імгліць, імжыць, падаць, асядаць у выглядзе вельмі дробных ападкаў, шэрані, туману’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
мыгле́е |
мыгле́юць |
| Прошлы час |
| м. |
мыгле́ў |
мыгле́лі |
| ж. |
мыгле́ла |
| н. |
мыгле́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
мыгле́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.