Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’

му́тарны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. му́тарны му́тарная му́тарнае му́тарныя
Р. му́тарнага му́тарнай
му́тарнае		 му́тарнага му́тарных
Д. му́тарнаму му́тарнай му́тарнаму му́тарным
В. му́тарны (неадуш.)
му́тарнага (адуш.)		 му́тарную му́тарнае му́тарныя (неадуш.)
му́тарных (адуш.)
Т. му́тарным му́тарнай
му́тарнаю		 му́тарным му́тарнымі
М. му́тарным му́тарнай му́тарным му́тарных

Крыніцы: piskunou2012.

мутаско́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мутаско́п мутаско́пы
Р. мутаско́па мутаско́паў
Д. мутаско́пу мутаско́пам
В. мутаско́п мутаско́пы
Т. мутаско́пам мутаско́памі
М. мутаско́пе мутаско́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

мута́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мута́тар мута́тары
Р. мута́тара мута́тараў
Д. мута́тару мута́тарам
В. мута́тар мута́тары
Т. мута́тарам мута́тарамі
М. мута́тары мута́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

мутацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мутацы́йны мутацы́йная мутацы́йнае мутацы́йныя
Р. мутацы́йнага мутацы́йнай
мутацы́йнае		 мутацы́йнага мутацы́йных
Д. мутацы́йнаму мутацы́йнай мутацы́йнаму мутацы́йным
В. мутацы́йны (неадуш.)
мутацы́йнага (адуш.)		 мутацы́йную мутацы́йнае мутацы́йныя (неадуш.)
мутацы́йных (адуш.)
Т. мутацы́йным мутацы́йнай
мутацы́йнаю		 мутацы́йным мутацы́йнымі
М. мутацы́йным мутацы́йнай мутацы́йным мутацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мута́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мута́цыя мута́цыі
Р. мута́цыі мута́цый
Д. мута́цыі мута́цыям
В. мута́цыю мута́цыі
Т. мута́цыяй
мута́цыяю		 мута́цыямі
М. мута́цыі мута́цыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мутацыяні́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мутацыяні́зм
Р. мутацыяні́зму
Д. мутацыяні́зму
В. мутацыяні́зм
Т. мутацыяні́змам
М. мутацыяні́зме

Крыніцы: piskunou2012.

му́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
му́тна мутне́й -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

мутнава́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
мутнава́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

мутнава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. мутнава́тасць
Р. мутнава́тасці
Д. мутнава́тасці
В. мутнава́тасць
Т. мутнава́тасцю
М. мутнава́тасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

мутнава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мутнава́ты мутнава́тая мутнава́тае мутнава́тыя
Р. мутнава́тага мутнава́тай
мутнава́тае		 мутнава́тага мутнава́тых
Д. мутнава́таму мутнава́тай мутнава́таму мутнава́тым
В. мутнава́ты (неадуш.)
мутнава́тага (адуш.)		 мутнава́тую мутнава́тае мутнава́тыя (неадуш.)
мутнава́тых (адуш.)
Т. мутнава́тым мутнава́тай
мутнава́таю		 мутнава́тым мутнава́тымі
М. мутнава́тым мутнава́тай мутнава́тым мутнава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.