Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

роўнаадле́глы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. роўнаадле́глы роўнаадле́глая роўнаадле́глае роўнаадле́глыя
Р. роўнаадле́глага роўнаадле́глай
роўнаадле́глае
роўнаадле́глага роўнаадле́глых
Д. роўнаадле́гламу роўнаадле́глай роўнаадле́гламу роўнаадле́глым
В. роўнаадле́глы (неадуш.)
роўнаадле́глага (адуш.)
роўнаадле́глую роўнаадле́глае роўнаадле́глыя (неадуш.)
роўнаадле́глых (адуш.)
Т. роўнаадле́глым роўнаадле́глай
роўнаадле́глаю
роўнаадле́глым роўнаадле́глымі
М. роўнаадле́глым роўнаадле́глай роўнаадле́глым роўнаадле́глых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

роўнаадле́глы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. роўнаадле́глы роўнаадле́глая роўнаадле́глае роўнаадле́глыя
Р. роўнаадле́глага роўнаадле́глай
роўнаадле́глае
роўнаадле́глага роўнаадле́глых
Д. роўнаадле́гламу роўнаадле́глай роўнаадле́гламу роўнаадле́глым
В. роўнаадле́глы (неадуш.)
роўнаадле́глага (адуш.)
роўнаадле́глую роўнаадле́глае роўнаадле́глыя (неадуш.)
роўнаадле́глых (адуш.)
Т. роўнаадле́глым роўнаадле́глай
роўнаадле́глаю
роўнаадле́глым роўнаадле́глымі
М. роўнаадле́глым роўнаадле́глай роўнаадле́глым роўнаадле́глых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

роўнаапо́стальны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. роўнаапо́стальны роўнаапо́стальная роўнаапо́стальнае роўнаапо́стальныя
Р. роўнаапо́стальнага роўнаапо́стальнай
роўнаапо́стальнае
роўнаапо́стальнага роўнаапо́стальных
Д. роўнаапо́стальнаму роўнаапо́стальнай роўнаапо́стальнаму роўнаапо́стальным
В. роўнаапо́стальны (неадуш.)
роўнаапо́стальнага (адуш.)
роўнаапо́стальную роўнаапо́стальнае роўнаапо́стальныя (неадуш.)
роўнаапо́стальных (адуш.)
Т. роўнаапо́стальным роўнаапо́стальнай
роўнаапо́стальнаю
роўнаапо́стальным роўнаапо́стальнымі
М. роўнаапо́стальным роўнаапо́стальнай роўнаапо́стальным роўнаапо́стальных

Крыніцы: piskunou2012.

роўнабако́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
роўнабако́ва - -

роўнабако́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. роўнабако́вы роўнабако́вая роўнабако́вае роўнабако́выя
Р. роўнабако́вага роўнабако́вай
роўнабако́вае
роўнабако́вага роўнабако́вых
Д. роўнабако́ваму роўнабако́вай роўнабако́ваму роўнабако́вым
В. роўнабако́вы (неадуш.)
роўнабако́вага (адуш.)
роўнабако́вую роўнабако́вае роўнабако́выя (неадуш.)
роўнабако́вых (адуш.)
Т. роўнабако́вым роўнабако́вай
роўнабако́ваю
роўнабако́вым роўнабако́вымі
М. роўнабако́вым роўнабако́вай роўнабако́вым роўнабако́вых

Крыніцы: piskunou2012.

ро́ўнавасёвы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ро́ўнавасёвы ро́ўнавасёвая ро́ўнавасёвае ро́ўнавасёвыя
Р. ро́ўнавасёвага ро́ўнавасёвай
ро́ўнавасёвае
ро́ўнавасёвага ро́ўнавасёвых
Д. ро́ўнавасёваму ро́ўнавасёвай ро́ўнавасёваму ро́ўнавасёвым
В. ро́ўнавасёвы (неадуш.)
ро́ўнавасёвага (адуш.)
ро́ўнавасёвую ро́ўнавасёвае ро́ўнавасёвыя (неадуш.)
ро́ўнавасёвых (адуш.)
Т. ро́ўнавасёвым ро́ўнавасёвай
ро́ўнавасёваю
ро́ўнавасёвым ро́ўнавасёвымі
М. ро́ўнавасёвым ро́ўнавасёвай ро́ўнавасёвым ро́ўнавасёвых

Крыніцы: piskunou2012.

роўнавуго́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. роўнавуго́льнік роўнавуго́льнікі
Р. роўнавуго́льніка роўнавуго́льнікаў
Д. роўнавуго́льніку роўнавуго́льнікам
В. роўнавуго́льнік роўнавуго́льнікі
Т. роўнавуго́льнікам роўнавуго́льнікамі
М. роўнавуго́льніку роўнавуго́льніках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

роўнавуго́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. роўнавуго́льны роўнавуго́льная роўнавуго́льнае роўнавуго́льныя
Р. роўнавуго́льнага роўнавуго́льнай
роўнавуго́льнае
роўнавуго́льнага роўнавуго́льных
Д. роўнавуго́льнаму роўнавуго́льнай роўнавуго́льнаму роўнавуго́льным
В. роўнавуго́льны (неадуш.)
роўнавуго́льнага (адуш.)
роўнавуго́льную роўнавуго́льнае роўнавуго́льныя (неадуш.)
роўнавуго́льных (адуш.)
Т. роўнавуго́льным роўнавуго́льнай
роўнавуго́льнаю
роўнавуго́льным роўнавуго́льнымі
М. роўнавуго́льным роўнавуго́льнай роўнавуго́льным роўнавуго́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

роўнавяліка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
роўнавяліка - -

роўнавялі́касць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. роўнавялі́касць
Р. роўнавялі́касці
Д. роўнавялі́касці
В. роўнавялі́касць
Т. роўнавялі́касцю
М. роўнавялі́касці

Крыніцы: piskunou2012.