кішэ́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кішэ́чны |
кішэ́чная |
кішэ́чнае |
кішэ́чныя |
| Р. |
кішэ́чнага |
кішэ́чнай кішэ́чнае |
кішэ́чнага |
кішэ́чных |
| Д. |
кішэ́чнаму |
кішэ́чнай |
кішэ́чнаму |
кішэ́чным |
| В. |
кішэ́чны (неадуш.) |
кішэ́чную |
кішэ́чнае |
кішэ́чныя (неадуш.) |
| Т. |
кішэ́чным |
кішэ́чнай кішэ́чнаю |
кішэ́чным |
кішэ́чнымі |
| М. |
кішэ́чным |
кішэ́чнай |
кішэ́чным |
кішэ́чных |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Кіяве́ц
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кіяве́ц |
| Р. |
Кіяўца́ |
| Д. |
Кіяўцу́ |
| В. |
Кіяве́ц |
| Т. |
Кіяўцо́м |
| М. |
Кіяўцы́ |
Кіяві́чы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кіяві́чы |
| Р. |
Кіяві́ч Кіяві́чаў |
| Д. |
Кіяві́чам |
| В. |
Кіяві́чы |
| Т. |
Кіяві́чамі |
| М. |
Кіяві́чах |
Кіяко́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кіяко́ва |
| Р. |
Кіяко́ва |
| Д. |
Кіяко́ву |
| В. |
Кіяко́ва |
| Т. |
Кіяко́вам |
| М. |
Кіяко́ве |
кія́нг
‘млекакормячае сямейства коневых’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кія́нг |
кія́нгі |
| Р. |
кія́нга |
кія́нгаў |
| Д. |
кія́нгу |
кія́нгам |
| В. |
кія́нга |
кія́нгаў |
| Т. |
кія́нгам |
кія́нгамі |
| М. |
кія́нгу |
кія́нгах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кіяні́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кіяні́т |
кіяні́ты |
| Р. |
кіяні́ту |
кіяні́таў |
| Д. |
кіяні́ту |
кіяні́там |
| В. |
кіяні́т |
кіяні́ты |
| Т. |
кіяні́там |
кіяні́тамі |
| М. |
кіяні́це |
кіяні́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кія́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кія́нка |
кія́нкі |
| Р. |
кія́нкі |
кія́нак |
| Д. |
кія́нцы |
кія́нкам |
| В. |
кія́нку |
кія́нкі |
| Т. |
кія́нкай кія́нкаю |
кія́нкамі |
| М. |
кія́нцы |
кія́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
кіяскё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кіяскё́р |
кіяскё́ры |
| Р. |
кіяскё́ра |
кіяскё́раў |
| Д. |
кіяскё́ру |
кіяскё́рам |
| В. |
кіяскё́ра |
кіяскё́раў |
| Т. |
кіяскё́рам |
кіяскё́рамі |
| М. |
кіяскё́ру |
кіяскё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кіяскё́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кіяскё́рка |
кіяскё́ркі |
| Р. |
кіяскё́ркі |
кіяскё́рак |
| Д. |
кіяскё́рцы |
кіяскё́ркам |
| В. |
кіяскё́рку |
кіяскё́рак |
| Т. |
кіяскё́ркай кіяскё́ркаю |
кіяскё́ркамі |
| М. |
кіяскё́рцы |
кіяскё́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кіяўля́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кіяўля́нка |
кіяўля́нкі |
| Р. |
кіяўля́нкі |
кіяўля́нак |
| Д. |
кіяўля́нцы |
кіяўля́нкам |
| В. |
кіяўля́нку |
кіяўля́нак |
| Т. |
кіяўля́нкай кіяўля́нкаю |
кіяўля́нкамі |
| М. |
кіяўля́нцы |
кіяўля́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.