інстанцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інстанцы́йны |
інстанцы́йная |
інстанцы́йнае |
інстанцы́йныя |
| Р. |
інстанцы́йнага |
інстанцы́йнай інстанцы́йнае |
інстанцы́йнага |
інстанцы́йных |
| Д. |
інстанцы́йнаму |
інстанцы́йнай |
інстанцы́йнаму |
інстанцы́йным |
| В. |
інстанцы́йны (неадуш.) інстанцы́йнага (адуш.) |
інстанцы́йную |
інстанцы́йнае |
інстанцы́йныя (неадуш.) інстанцы́йных (адуш.) |
| Т. |
інстанцы́йным |
інстанцы́йнай інстанцы́йнаю |
інстанцы́йным |
інстанцы́йнымі |
| М. |
інстанцы́йным |
інстанцы́йнай |
інстанцы́йным |
інстанцы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
інста́нцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інста́нцыя |
інста́нцыі |
| Р. |
інста́нцыі |
інста́нцый |
| Д. |
інста́нцыі |
інста́нцыям |
| В. |
інста́нцыю |
інста́нцыі |
| Т. |
інста́нцыяй інста́нцыяю |
інста́нцыямі |
| М. |
інста́нцыі |
інста́нцыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інструктава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інструктава́нне |
інструктава́нні |
| Р. |
інструктава́ння |
інструктава́нняў |
| Д. |
інструктава́нню |
інструктава́нням |
| В. |
інструктава́нне |
інструктава́нні |
| Т. |
інструктава́ннем |
інструктава́ннямі |
| М. |
інструктава́нні |
інструктава́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інструктава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інструктава́ны |
інструктава́ная |
інструктава́нае |
інструктава́ныя |
| Р. |
інструктава́нага |
інструктава́най інструктава́нае |
інструктава́нага |
інструктава́ных |
| Д. |
інструктава́наму |
інструктава́най |
інструктава́наму |
інструктава́ным |
| В. |
інструктава́ны (неадуш.) інструктава́нага (адуш.) |
інструктава́ную |
інструктава́нае |
інструктава́ныя (неадуш.) інструктава́ных (адуш.) |
| Т. |
інструктава́ным |
інструктава́най інструктава́наю |
інструктава́ным |
інструктава́нымі |
| М. |
інструктава́ным |
інструктава́най |
інструктава́ным |
інструктава́ных |
Кароткая форма: інструктава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
інструктава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інструктава́ны |
інструктава́ная |
інструктава́нае |
інструктава́ныя |
| Р. |
інструктава́нага |
інструктава́най інструктава́нае |
інструктава́нага |
інструктава́ных |
| Д. |
інструктава́наму |
інструктава́най |
інструктава́наму |
інструктава́ным |
| В. |
інструктава́ны (неадуш.) інструктава́нага (адуш.) |
інструктава́ную |
інструктава́нае |
інструктава́ныя (неадуш.) інструктава́ных (адуш.) |
| Т. |
інструктава́ным |
інструктава́най інструктава́наю |
інструктава́ным |
інструктава́нымі |
| М. |
інструктава́ным |
інструктава́най |
інструктава́ным |
інструктава́ных |
Кароткая форма: інструктава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
інструктава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
інструкту́юся |
інструкту́емся |
| 2-я ас. |
інструкту́ешся |
інструкту́ецеся |
| 3-я ас. |
інструкту́ецца |
інструкту́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
інструктава́ўся |
інструктава́ліся |
| ж. |
інструктава́лася |
| н. |
інструктава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
інструкту́йся |
інструкту́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
інструкту́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
інструктава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
інструкту́ю |
інструкту́ем |
| 2-я ас. |
інструкту́еш |
інструкту́еце |
| 3-я ас. |
інструкту́е |
інструкту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
інструктава́ў |
інструктава́лі |
| ж. |
інструктава́ла |
| н. |
інструктава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
інструкту́й |
інструкту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
інструкту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інструктава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
інструкту́ю |
інструкту́ем |
| 2-я ас. |
інструкту́еш |
інструкту́еце |
| 3-я ас. |
інструкту́е |
інструкту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
інструктава́ў |
інструктава́лі |
| ж. |
інструктава́ла |
| н. |
інструктава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
інструкту́й |
інструкту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
інструктава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інструкта́ж
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інструкта́ж |
інструкта́жы |
| Р. |
інструкта́жу |
інструкта́жаў |
| Д. |
інструкта́жу |
інструкта́жам |
| В. |
інструкта́ж |
інструкта́жы |
| Т. |
інструкта́жам |
інструкта́жамі |
| М. |
інструкта́жы |
інструкта́жах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.