індэпендэ́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
індэпендэ́нт |
індэпендэ́нты |
| Р. |
індэпендэ́нта |
індэпендэ́нтаў |
| Д. |
індэпендэ́нту |
індэпендэ́нтам |
| В. |
індэпендэ́нта |
індэпендэ́нтаў |
| Т. |
індэпендэ́нтам |
індэпендэ́нтамі |
| М. |
індэпендэ́нце |
індэпендэ́нтах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012.
індэпе́ндэнт-ро́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
індэпе́ндэнт-ро́к |
| Р. |
індэпе́ндэнт-ро́ку |
| Д. |
індэпе́ндэнт-ро́ку |
| В. |
індэпе́ндэнт-ро́к |
| Т. |
індэпе́ндэнт-ро́кам |
| М. |
індэпе́ндэнт-ро́ку |
Крыніцы:
piskunou2012.
індэтэрміні́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
індэтэрміні́зм |
| Р. |
індэтэрміні́зму |
| Д. |
індэтэрміні́зму |
| В. |
індэтэрміні́зм |
| Т. |
індэтэрміні́змам |
| М. |
індэтэрміні́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
індэтэрміні́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
індэтэрміні́ст |
індэтэрміні́сты |
| Р. |
індэтэрміні́ста |
індэтэрміні́стаў |
| Д. |
індэтэрміні́сту |
індэтэрміні́стам |
| В. |
індэтэрміні́ста |
індэтэрміні́стаў |
| Т. |
індэтэрміні́стам |
індэтэрміні́стамі |
| М. |
індэтэрміні́сце |
індэтэрміні́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
індэтэрміністы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
індэтэрміністы́чны |
індэтэрміністы́чная |
індэтэрміністы́чнае |
індэтэрміністы́чныя |
| Р. |
індэтэрміністы́чнага |
індэтэрміністы́чнай індэтэрміністы́чнае |
індэтэрміністы́чнага |
індэтэрміністы́чных |
| Д. |
індэтэрміністы́чнаму |
індэтэрміністы́чнай |
індэтэрміністы́чнаму |
індэтэрміністы́чным |
| В. |
індэтэрміністы́чны (неадуш.) індэтэрміністы́чнага (адуш.) |
індэтэрміністы́чную |
індэтэрміністы́чнае |
індэтэрміністы́чныя (неадуш.) індэтэрміністы́чных (адуш.) |
| Т. |
індэтэрміністы́чным |
індэтэрміністы́чнай індэтэрміністы́чнаю |
індэтэрміністы́чным |
індэтэрміністы́чнымі |
| М. |
індэтэрміністы́чным |
індэтэрміністы́чнай |
індэтэрміністы́чным |
індэтэрміністы́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
і́ней
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
і́ней |
| Р. |
і́нею |
| Д. |
і́нею |
| В. |
і́ней |
| Т. |
і́неем |
| М. |
і́неі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ін’ектава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ін’ектава́ны |
ін’ектава́ная |
ін’ектава́нае |
ін’ектава́ныя |
| Р. |
ін’ектава́нага |
ін’ектава́най ін’ектава́нае |
ін’ектава́нага |
ін’ектава́ных |
| Д. |
ін’ектава́наму |
ін’ектава́най |
ін’ектава́наму |
ін’ектава́ным |
| В. |
ін’ектава́ны (неадуш.) ін’ектава́нага (адуш.) |
ін’ектава́ную |
ін’ектава́нае |
ін’ектава́ныя (неадуш.) ін’ектава́ных (адуш.) |
| Т. |
ін’ектава́ным |
ін’ектава́най ін’ектава́наю |
ін’ектава́ным |
ін’ектава́нымі |
| М. |
ін’ектава́ным |
ін’ектава́най |
ін’ектава́ным |
ін’ектава́ных |
Кароткая форма: ін’ектава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ін’ектава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ін’ектава́ны |
ін’ектава́ная |
ін’ектава́нае |
ін’ектава́ныя |
| Р. |
ін’ектава́нага |
ін’ектава́най ін’ектава́нае |
ін’ектава́нага |
ін’ектава́ных |
| Д. |
ін’ектава́наму |
ін’ектава́най |
ін’ектава́наму |
ін’ектава́ным |
| В. |
ін’ектава́ны (неадуш.) ін’ектава́нага (адуш.) |
ін’ектава́ную |
ін’ектава́нае |
ін’ектава́ныя (неадуш.) ін’ектава́ных (адуш.) |
| Т. |
ін’ектава́ным |
ін’ектава́най ін’ектава́наю |
ін’ектава́ным |
ін’ектава́нымі |
| М. |
ін’ектава́ным |
ін’ектава́най |
ін’ектава́ным |
ін’ектава́ных |
Кароткая форма: ін’ектава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.