кі́слы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кі́слы |
кі́слая |
кі́слае |
кі́слыя |
| Р. |
кі́слага |
кі́слай кі́слае |
кі́слага |
кі́слых |
| Д. |
кі́сламу |
кі́слай |
кі́сламу |
кі́слым |
| В. |
кі́слы (неадуш.) кі́слага (адуш.) |
кі́слую |
кі́слае |
кі́слыя (неадуш.) кі́слых (адуш.) |
| Т. |
кі́слым |
кі́слай кі́слаю |
кі́слым |
кі́слымі |
| М. |
кі́слым |
кі́слай |
кі́слым |
кі́слых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кі́слыя
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
Кі́слыя |
| Р. |
Кі́слых |
| Д. |
Кі́слым |
| В. |
Кі́слыя |
| Т. |
Кі́слымі |
| М. |
Кі́слых |
кісля́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кісля́ |
| Р. |
кіслі́ |
| Д. |
кіслі́ |
| В. |
кіслю́ |
| Т. |
кіслё́й кіслё́ю |
| М. |
кіслі́ |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
кісля́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| кісля́ва |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
кісля́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кісля́васць |
| Р. |
кісля́васці |
| Д. |
кісля́васці |
| В. |
кісля́васць |
| Т. |
кісля́васцю |
| М. |
кісля́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
кісля́віць
‘кісліць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кісля́ўлю |
кісля́вім |
| 2-я ас. |
кісля́віш |
кісля́віце |
| 3-я ас. |
кісля́віць |
кісля́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
кісля́віў |
кісля́вілі |
| ж. |
кісля́віла |
| н. |
кісля́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кісля́ў |
кісля́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кісля́вячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
кісля́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кісля́вы |
кісля́вая |
кісля́вае |
кісля́выя |
| Р. |
кісля́вага |
кісля́вай кісля́вае |
кісля́вага |
кісля́вых |
| Д. |
кісля́ваму |
кісля́вай |
кісля́ваму |
кісля́вым |
| В. |
кісля́вы (неадуш.) кісля́вага (адуш.) |
кісля́вую |
кісля́вае |
кісля́выя (неадуш.) кісля́вых (адуш.) |
| Т. |
кісля́вым |
кісля́вай кісля́ваю |
кісля́вым |
кісля́вымі |
| М. |
кісля́вым |
кісля́вай |
кісля́вым |
кісля́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
кісля́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кісля́к |
кіслякі́ |
| Р. |
кісляка́ |
кісляко́ў |
| Д. |
кісляку́ |
кісляка́м |
| В. |
кісляка́ |
кісляко́ў |
| Т. |
кісляко́м |
кісляка́мі |
| М. |
кісляку́ |
кісляка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кіслякі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кіслякі́ |
| Р. |
Кісляко́ў |
| Д. |
Кісляка́м |
| В. |
Кіслякі́ |
| Т. |
Кісляка́мі |
| М. |
Кісляка́х |