Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гушча́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	гушча́рны	гушча́рная	гушча́рнае	гушча́рныя
Р.	гушча́рнага	гушча́рнай гушча́рнае	гушча́рнага	гушча́рных
Д.	гушча́рнаму	гушча́рнай	гушча́рнаму	гушча́рным
В.	гушча́рны (неадуш.) гушча́рнага (адуш.)	гушча́рную	гушча́рнае	гушча́рныя (неадуш.) гушча́рных (адуш.)
Т.	гушча́рным	гушча́рнай гушча́рнаю	гушча́рным	гушча́рнымі
М.	гушча́рным	гушча́рнай	гушча́рным	гушча́рных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

гушча́рня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: tsbm1984.

гушча́рына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

гушча́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

гу́шчачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

гушчо́ба

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Гу́шчы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Гу́шчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

гушчыня́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Гу́шчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum