ізалі́нія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ізалі́нія |
ізалі́ніі |
| Р. |
ізалі́ніі |
ізалі́ній |
| Д. |
ізалі́ніі |
ізалі́ніям |
| В. |
ізалі́нію |
ізалі́ніі |
| Т. |
ізалі́ніяй ізалі́ніяю |
ізалі́ніямі |
| М. |
ізалі́ніі |
ізалі́ніях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ізаліро́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ізаліро́вачны |
ізаліро́вачная |
ізаліро́вачнае |
ізаліро́вачныя |
| Р. |
ізаліро́вачнага |
ізаліро́вачнай ізаліро́вачнае |
ізаліро́вачнага |
ізаліро́вачных |
| Д. |
ізаліро́вачнаму |
ізаліро́вачнай |
ізаліро́вачнаму |
ізаліро́вачным |
| В. |
ізаліро́вачны ізаліро́вачнага |
ізаліро́вачную |
ізаліро́вачнае |
ізаліро́вачныя |
| Т. |
ізаліро́вачным |
ізаліро́вачнай ізаліро́вачнаю |
ізаліро́вачным |
ізаліро́вачнымі |
| М. |
ізаліро́вачным |
ізаліро́вачнай |
ізаліро́вачным |
ізаліро́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ізаліро́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ізаліро́ўка |
| Р. |
ізаліро́ўкі |
| Д. |
ізаліро́ўцы |
| В. |
ізаліро́ўку |
| Т. |
ізаліро́ўкай ізаліро́ўкаю |
| М. |
ізаліро́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
ізаліро́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ізаліро́ўшчык |
ізаліро́ўшчыкі |
| Р. |
ізаліро́ўшчыка |
ізаліро́ўшчыкаў |
| Д. |
ізаліро́ўшчыку |
ізаліро́ўшчыкам |
| В. |
ізаліро́ўшчыка |
ізаліро́ўшчыкаў |
| Т. |
ізаліро́ўшчыкам |
ізаліро́ўшчыкамі |
| М. |
ізаліро́ўшчыку |
ізаліро́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
ізаліро́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ізаліро́ўшчыца |
ізаліро́ўшчыцы |
| Р. |
ізаліро́ўшчыцы |
ізаліро́ўшчыц |
| Д. |
ізаліро́ўшчыцы |
ізаліро́ўшчыцам |
| В. |
ізаліро́ўшчыцу |
ізаліро́ўшчыц |
| Т. |
ізаліро́ўшчыцай ізаліро́ўшчыцаю |
ізаліро́ўшчыцамі |
| М. |
ізаліро́ўшчыцы |
ізаліро́ўшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
ізалява́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ізалява́льнік |
ізалява́льнікі |
| Р. |
ізалява́льніка |
ізалява́льнікаў |
| Д. |
ізалява́льніку |
ізалява́льнікам |
| В. |
ізалява́льніка |
ізалява́льнікаў |
| Т. |
ізалява́льнікам |
ізалява́льнікамі |
| М. |
ізалява́льніку |
ізалява́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ізалява́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ізалява́льніца |
ізалява́льніцы |
| Р. |
ізалява́льніцы |
ізалява́льніц |
| Д. |
ізалява́льніцы |
ізалява́льніцам |
| В. |
ізалява́льніцу |
ізалява́льніц |
| Т. |
ізалява́льніцай ізалява́льніцаю |
ізалява́льніцамі |
| М. |
ізалява́льніцы |
ізалява́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.