музы́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
музы́чны |
музы́чная |
музы́чнае |
музы́чныя |
| Р. |
музы́чнага |
музы́чнай музы́чнае |
музы́чнага |
музы́чных |
| Д. |
музы́чнаму |
музы́чнай |
музы́чнаму |
музы́чным |
| В. |
музы́чны (неадуш.) музы́чнага (адуш.) |
музы́чную |
музы́чнае |
музы́чныя (неадуш.) музы́чных (адуш.) |
| Т. |
музы́чным |
музы́чнай музы́чнаю |
музы́чным |
музы́чнымі |
| М. |
музы́чным |
музы́чнай |
музы́чным |
музы́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
музы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
музы́чны |
музы́чная |
музы́чнае |
музы́чныя |
| Р. |
музы́чнага |
музы́чнай музы́чнае |
музы́чнага |
музы́чных |
| Д. |
музы́чнаму |
музы́чнай |
музы́чнаму |
музы́чным |
| В. |
музы́чны (неадуш.) музы́чнага (адуш.) |
музы́чную |
музы́чнае |
музы́чныя (неадуш.) музы́чных (адуш.) |
| Т. |
музы́чным |
музы́чнай музы́чнаю |
музы́чным |
музы́чнымі |
| М. |
музы́чным |
музы́чнай |
музы́чным |
музы́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
му́ка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
му́ка |
му́кі |
| Р. |
му́кі |
му́к |
| Д. |
му́цы |
му́кам |
| В. |
му́ку |
му́кі |
| Т. |
му́кай му́каю |
му́камі |
| М. |
му́цы |
му́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мука́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мука́ |
| Р. |
мукі́ |
| Д. |
муцэ́ |
| В. |
муку́ |
| Т. |
муко́й муко́ю |
| М. |
муцэ́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мукаво́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мукаво́з |
мукаво́зы |
| Р. |
мукаво́за |
мукаво́заў |
| Д. |
мукаво́зу |
мукаво́зам |
| В. |
мукаво́з |
мукаво́зы |
| Т. |
мукаво́зам |
мукаво́замі |
| М. |
мукаво́зе |
мукаво́зах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мукае́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мукае́д |
мукае́ды |
| Р. |
мукае́да |
мукае́даў |
| Д. |
мукае́ду |
мукае́дам |
| В. |
мукае́да |
мукае́даў |
| Т. |
мукае́дам |
мукае́дамі |
| М. |
мукае́дзе |
мукае́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.