Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зякра́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

зякра́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	зякра́ты	зякра́тая	зякра́тае	зякра́тыя
Р.	зякра́тага	зякра́тай зякра́тае	зякра́тага	зякра́тых
Д.	зякра́таму	зякра́тай	зякра́таму	зякра́тым
В.	зякра́ты (неадуш.) зякра́тага (адуш.)	зякра́тую	зякра́тае	зякра́тыя (неадуш.) зякра́тых (адуш.)
Т.	зякра́тым	зякра́тай зякра́таю	зякра́тым	зякра́тымі
М.	зякра́тым	зякра́тай	зякра́тым	зякра́тых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

зяле́йнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

зяле́йніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

зяле́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	зяле́йны	зяле́йная	зяле́йнае	зяле́йныя
Р.	зяле́йнага	зяле́йнай зяле́йнае	зяле́йнага	зяле́йных
Д.	зяле́йнаму	зяле́йнай	зяле́йнаму	зяле́йным
В.	зяле́йны (неадуш.) зяле́йнага (адуш.)	зяле́йную	зяле́йнае	зяле́йныя (неадуш.) зяле́йных (адуш.)
Т.	зяле́йным	зяле́йнай зяле́йнаю	зяле́йным	зяле́йнымі
М.	зяле́йным	зяле́йнай	зяле́йным	зяле́йных

Крыніцы: piskunou2012.

зяле́ніва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зяле́ніўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	зяле́ніўны	зяле́ніўная	зяле́ніўнае	зяле́ніўныя
Р.	зяле́ніўнага	зяле́ніўнай зяле́ніўнае	зяле́ніўнага	зяле́ніўных
Д.	зяле́ніўнаму	зяле́ніўнай	зяле́ніўнаму	зяле́ніўным
В.	зяле́ніўны (неадуш.) зяле́ніўнага (адуш.)	зяле́ніўную	зяле́ніўнае	зяле́ніўныя (неадуш.) зяле́ніўных (адуш.)
Т.	зяле́ніўным	зяле́ніўнай зяле́ніўнаю	зяле́ніўным	зяле́ніўнымі
М.	зяле́ніўным	зяле́ніўнай	зяле́ніўным	зяле́ніўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

зяле́ніўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зяле́ніўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	зяле́ніўшчыца	зяле́ніўшчыцы
Р.	зяле́ніўшчыцы	зяле́ніўшчыц
Д.	зяле́ніўшчыцы	зяле́ніўшчыцам
В.	зяле́ніўшчыцу	зяле́ніўшчыц
Т.	зяле́ніўшчыцай зяле́ніўшчыцаю	зяле́ніўшчыцамі
М.	зяле́ніўшчыцы	зяле́ніўшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Зяле́ніца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum