зруша́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зруша́юся |
зруша́емся |
| 2-я ас. |
зруша́ешся |
зруша́ецеся |
| 3-я ас. |
зруша́ецца |
зруша́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
зруша́ўся |
зруша́ліся |
| ж. |
зруша́лася |
| н. |
зруша́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зруша́йся |
зруша́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зруша́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
зруша́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зруша́ю |
зруша́ем |
| 2-я ас. |
зруша́еш |
зруша́еце |
| 3-я ас. |
зруша́е |
зруша́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зруша́ў |
зруша́лі |
| ж. |
зруша́ла |
| н. |
зруша́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зруша́й |
зруша́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зруша́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зру́швальнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зру́швальнасць |
| Р. |
зру́швальнасці |
| Д. |
зру́швальнасці |
| В. |
зру́швальнасць |
| Т. |
зру́швальнасцю |
| М. |
зру́швальнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
зру́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зру́шванне |
| Р. |
зру́швання |
| Д. |
зру́шванню |
| В. |
зру́шванне |
| Т. |
зру́шваннем |
| М. |
зру́шванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зру́швацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зру́шваюся |
зру́шваемся |
| 2-я ас. |
зру́шваешся |
зру́шваецеся |
| 3-я ас. |
зру́шваецца |
зру́шваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зру́шваўся |
зру́шваліся |
| ж. |
зру́швалася |
| н. |
зру́швалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зру́швайся |
зру́швайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зру́шваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зру́шваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зру́шваю |
зру́шваем |
| 2-я ас. |
зру́шваеш |
зру́шваеце |
| 3-я ас. |
зру́швае |
зру́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зру́шваў |
зру́швалі |
| ж. |
зру́швала |
| н. |
зру́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зру́швай |
зру́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зру́шваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зру́шыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зру́шуся |
зру́шымся |
| 2-я ас. |
зру́шышся |
зру́шыцеся |
| 3-я ас. |
зру́шыцца |
зру́шацца |
| Прошлы час |
| м. |
зру́шыўся |
зру́шыліся |
| ж. |
зру́шылася |
| н. |
зру́шылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зру́шся |
зру́шцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зру́шыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зру́шыць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зру́шу |
зру́шым |
| 2-я ас. |
зру́шыш |
зру́шыце |
| 3-я ас. |
зру́шыць |
зру́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
зру́шыў |
зру́шылі |
| ж. |
зру́шыла |
| н. |
зру́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зру́ш |
зру́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зру́шыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зрушэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зрушэ́нне |
| Р. |
зрушэ́ння |
| Д. |
зрушэ́нню |
| В. |
зрушэ́нне |
| Т. |
зрушэ́ннем |
| М. |
зрушэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.