ка́йзераўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ка́йзераўскі |
ка́йзераўская |
ка́йзераўскае |
ка́йзераўскія |
| Р. |
ка́йзераўскага |
ка́йзераўскай ка́йзераўскае |
ка́йзераўскага |
ка́йзераўскіх |
| Д. |
ка́йзераўскаму |
ка́йзераўскай |
ка́йзераўскаму |
ка́йзераўскім |
| В. |
ка́йзераўскі (неадуш.) ка́йзераўскага (адуш.) |
ка́йзераўскую |
ка́йзераўскае |
ка́йзераўскія (неадуш.) ка́йзераўскіх (адуш.) |
| Т. |
ка́йзераўскім |
ка́йзераўскай ка́йзераўскаю |
ка́йзераўскім |
ка́йзераўскімі |
| М. |
ка́йзераўскім |
ка́йзераўскай |
ка́йзераўскім |
ка́йзераўскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Ка́йкава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ка́йкава |
| Р. |
Ка́йкава |
| Д. |
Ка́йкаву |
| В. |
Ка́йкава |
| Т. |
Ка́йкавам |
| М. |
Ка́йкаве |
Ка́йкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ка́йкі |
| Р. |
Ка́ек Ка́йкаў |
| Д. |
Ка́йкам |
| В. |
Ка́йкі |
| Т. |
Ка́йкамі |
| М. |
Ка́йках |
кайлаві́шча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кайлаві́шча |
кайлаві́шчы |
| Р. |
кайлаві́шча |
кайлаві́шч кайлаві́шчаў |
| Д. |
кайлаві́шчу |
кайлаві́шчам |
| В. |
кайлаві́шча |
кайлаві́шчы |
| Т. |
кайлаві́шчам |
кайлаві́шчамі |
| М. |
кайлаві́шчы |
кайлаві́шчах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
кайле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кайле́нне |
| Р. |
кайле́ння |
| Д. |
кайле́нню |
| В. |
кайле́нне |
| Т. |
кайле́ннем |
| М. |
кайле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
кайлі́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кайлю́ |
кайлі́м |
| 2-я ас. |
кайлі́ш |
кайліце́ |
| 3-я ас. |
кайлі́ць |
кайля́ць |
| Прошлы час |
| м. |
кайлі́ў |
кайлі́лі |
| ж. |
кайлі́ла |
| н. |
кайлі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кайлі́ |
кайлі́це |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
кайло́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кайло́ |
кайлы́ |
| Р. |
кайла́ |
кайло́ў |
| Д. |
кайлу́ |
кайла́м |
| В. |
кайло́ |
кайлы́ |
| Т. |
кайло́м |
кайла́мі |
| М. |
кайле́ |
кайла́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кайло́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кайло́вы |
кайло́вая |
кайло́вае |
кайло́выя |
| Р. |
кайло́вага |
кайло́вай кайло́вае |
кайло́вага |
кайло́вых |
| Д. |
кайло́ваму |
кайло́вай |
кайло́ваму |
кайло́вым |
| В. |
кайло́вы (неадуш.) кайло́вага (адуш.) |
кайло́вую |
кайло́вае |
кайло́выя (неадуш.) кайло́вых (адуш.) |
| Т. |
кайло́вым |
кайло́вай кайло́ваю |
кайло́вым |
кайло́вымі |
| М. |
кайло́вым |
кайло́вай |
кайло́вым |
кайло́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кайло́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кайло́ўшчык |
кайло́ўшчыкі |
| Р. |
кайло́ўшчыка |
кайло́ўшчыкаў |
| Д. |
кайло́ўшчыку |
кайло́ўшчыкам |
| В. |
кайло́ўшчыка |
кайло́ўшчыкаў |
| Т. |
кайло́ўшчыкам |
кайло́ўшчыкамі |
| М. |
кайло́ўшчыку |
кайло́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
кайма́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кайма́ |
ко́ймы каймы́ |
| Р. |
каймы́ |
ко́ймаў |
| Д. |
кайме́ |
ко́ймам |
| В. |
кайму́ |
ко́ймы |
| Т. |
каймо́й каймо́ю |
ко́ймамі |
| М. |
кайме́ |
ко́ймах |
Крыніцы:
tsbm1984.