прыгне́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгне́чваюся |
прыгне́чваемся |
| 2-я ас. |
прыгне́чваешся |
прыгне́чваецеся |
| 3-я ас. |
прыгне́чваецца |
прыгне́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыгне́чваўся |
прыгне́чваліся |
| ж. |
прыгне́чвалася |
| н. |
прыгне́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгне́чвайся |
прыгне́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыгне́чваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгне́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгне́чваю |
прыгне́чваем |
| 2-я ас. |
прыгне́чваеш |
прыгне́чваеце |
| 3-я ас. |
прыгне́чвае |
прыгне́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгне́чваў |
прыгне́чвалі |
| ж. |
прыгне́чвала |
| н. |
прыгне́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгне́чвай |
прыгне́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыгне́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгнё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгнё́ны |
прыгнё́ная |
прыгнё́нае |
прыгнё́ныя |
| Р. |
прыгнё́нага |
прыгнё́най прыгнё́нае |
прыгнё́нага |
прыгнё́ных |
| Д. |
прыгнё́наму |
прыгнё́най |
прыгнё́наму |
прыгнё́ным |
| В. |
прыгнё́ны (неадуш.) прыгнё́нага (адуш.) |
прыгнё́ную |
прыгнё́нае |
прыгнё́ныя (неадуш.) прыгнё́ных (адуш.) |
| Т. |
прыгнё́ным |
прыгнё́най прыгнё́наю |
прыгнё́ным |
прыгнё́нымі |
| М. |
прыгнё́ным |
прыгнё́най |
прыгнё́ным |
прыгнё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгнё́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыгнё́т |
| Р. |
прыгнё́ту |
| Д. |
прыгнё́ту |
| В. |
прыгнё́т |
| Т. |
прыгнё́там |
| М. |
прыгнё́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыгні́біць
‘прынізіць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгні́блю |
прыгні́бім |
| 2-я ас. |
прыгні́біш |
прыгні́біце |
| 3-я ас. |
прыгні́біць |
прыгні́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгні́біў |
прыгні́білі |
| ж. |
прыгні́біла |
| н. |
прыгні́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгні́б |
прыгні́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгні́біўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгно́біць
‘прынізіць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгно́блю |
прыгно́бім |
| 2-я ас. |
прыгно́біш |
прыгно́біце |
| 3-я ас. |
прыгно́біць |
прыгно́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгно́біў |
прыгно́білі |
| ж. |
прыгно́біла |
| н. |
прыгно́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгно́б |
прыгно́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгно́біўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.