буса́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
буса́чны |
буса́чная |
буса́чнае |
буса́чныя |
| Р. |
буса́чнага |
буса́чнай буса́чнае |
буса́чнага |
буса́чных |
| Д. |
буса́чнаму |
буса́чнай |
буса́чнаму |
буса́чным |
| В. |
буса́чны (неадуш.) буса́чнага (адуш.) |
буса́чную |
буса́чнае |
буса́чныя (неадуш.) буса́чных (адуш.) |
| Т. |
буса́чным |
буса́чнай буса́чнаю |
буса́чным |
буса́чнымі |
| М. |
буса́чным |
буса́чнай |
буса́чным |
буса́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
буса́чыць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
буса́чу |
буса́чым |
| 2-я ас. |
буса́чыш |
буса́чыце |
| 3-я ас. |
буса́чыць |
буса́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
буса́чыў |
буса́чылі |
| ж. |
буса́чыла |
| н. |
буса́чыла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
буса́чачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
бу́сел
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бу́сел |
буслы́ |
| Р. |
бу́сла |
бусло́ў |
| Д. |
бу́слу |
бусла́м |
| В. |
бу́сла |
бусло́ў |
| Т. |
бу́слам |
бусла́мі |
| М. |
бу́сле |
бусла́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
бу́сельнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бу́сельнік |
| Р. |
бу́сельніку |
| Д. |
бу́сельніку |
| В. |
бу́сельнік |
| Т. |
бу́сельнікам |
| М. |
бу́сельніку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
бу́слаў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бу́слаў |
бу́слава |
бу́слава |
бу́славы |
| Р. |
бу́славага |
бу́славай бу́славае |
бу́славага |
бу́славых |
| Д. |
бу́славаму |
бу́славай |
бу́славаму |
бу́славым |
| В. |
бу́слаў (неадуш.) бу́славага (адуш.) |
бу́славу |
бу́слава |
бу́славы (неадуш.) бу́славых (адуш.) |
| Т. |
бу́славым |
бу́славай бу́славаю |
бу́славым |
бу́славымі |
| М. |
бу́славым |
бу́славай |
бу́славым |
бу́славых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Бу́слаўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Бу́слаўка |
| Р. |
Бу́слаўкі |
| Д. |
Бу́слаўцы |
| В. |
Бу́слаўку |
| Т. |
Бу́слаўкай Бу́слаўкаю |
| М. |
Бу́слаўцы |
бусле́ніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бусле́ніца |
бусле́ніцы |
| Р. |
бусле́ніцы |
бусле́ніц |
| Д. |
бусле́ніцы |
бусле́ніцам |
| В. |
бусле́ніцу |
бусле́ніцы |
| Т. |
бусле́ніцай бусле́ніцаю |
бусле́ніцамі |
| М. |
бусле́ніцы |
бусле́ніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.