ззя́бнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ззя́бнуты |
ззя́бнутая |
ззя́бнутае |
ззя́бнутыя |
| Р. |
ззя́бнутага |
ззя́бнутай ззя́бнутае |
ззя́бнутага |
ззя́бнутых |
| Д. |
ззя́бнутаму |
ззя́бнутай |
ззя́бнутаму |
ззя́бнутым |
| В. |
ззя́бнуты (неадуш.) ззя́бнутага (адуш.) |
ззя́бнутую |
ззя́бнутае |
ззя́бнутыя (неадуш.) ззя́бнутых (адуш.) |
| Т. |
ззя́бнутым |
ззя́бнутай ззя́бнутаю |
ззя́бнутым |
ззя́бнутымі |
| М. |
ззя́бнутым |
ззя́бнутай |
ззя́бнутым |
ззя́бнутых |
Крыніцы:
piskunou2012.
ззя́бнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ззя́бну |
ззя́бнем |
| 2-я ас. |
ззя́бнеш |
ззя́бнеце |
| 3-я ас. |
ззя́бне |
ззя́бнуць |
| Прошлы час |
| м. |
ззя́б |
ззя́блі |
| ж. |
ззя́бла |
| н. |
ззя́бла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ззя́бні |
ззя́бніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ззя́бшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ззя́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ззя́нне |
| Р. |
ззя́ння |
| Д. |
ззя́нню |
| В. |
ззя́нне |
| Т. |
ззя́ннем |
| М. |
ззя́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ззя́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ззя́ю |
ззя́ем |
| 2-я ас. |
ззя́еш |
ззя́еце |
| 3-я ас. |
ззя́е |
ззя́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ззя́ў |
ззя́лі |
| ж. |
ззя́ла |
| н. |
ззя́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ззя́й |
ззя́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ззя́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зігаві́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зігаві́ца |
зігаві́цы |
| Р. |
зігаві́цы |
зігаві́ц |
| Д. |
зігаві́цы |
зігаві́цам |
| В. |
зігаві́цу |
зігаві́цы |
| Т. |
зігаві́цай зігаві́цаю |
зігаві́цамі |
| М. |
зігаві́цы |
зігаві́цах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зігага́мія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зігага́мія |
| Р. |
зігага́міі |
| Д. |
зігага́міі |
| В. |
зігага́мію |
| Т. |
зігага́міяй зігага́міяю |
| М. |
зігага́міі |
Крыніцы:
piskunou2012.
зігаміцэ́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зігаміцэ́т |
зігаміцэ́ты |
| Р. |
зігаміцэ́та |
зігаміцэ́таў |
| Д. |
зігаміцэ́ту |
зігаміцэ́там |
| В. |
зігаміцэ́т |
зігаміцэ́ты |
| Т. |
зігаміцэ́там |
зігаміцэ́тамі |
| М. |
зігаміцэ́це |
зігаміцэ́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.