земляме́р
‘чарвяк’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
земляме́р |
земляме́ры |
| Р. |
земляме́ра |
земляме́раў |
| Д. |
земляме́ру |
земляме́рам |
| В. |
земляме́ра |
земляме́раў |
| Т. |
земляме́рам |
земляме́рамі |
| М. |
земляме́ры |
земляме́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
земляме́р
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
земляме́р |
земляме́ры |
| Р. |
земляме́ра |
земляме́раў |
| Д. |
земляме́ру |
земляме́рам |
| В. |
земляме́ра |
земляме́раў |
| Т. |
земляме́рам |
земляме́рамі |
| М. |
земляме́ру |
земляме́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
земляме́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
земляме́рны |
земляме́рная |
земляме́рнае |
земляме́рныя |
| Р. |
земляме́рнага |
земляме́рнай земляме́рнае |
земляме́рнага |
земляме́рных |
| Д. |
земляме́рнаму |
земляме́рнай |
земляме́рнаму |
земляме́рным |
| В. |
земляме́рны (неадуш.) земляме́рнага (адуш.) |
земляме́рную |
земляме́рнае |
земляме́рныя (неадуш.) земляме́рных (адуш.) |
| Т. |
земляме́рным |
земляме́рнай земляме́рнаю |
земляме́рным |
земляме́рнымі |
| М. |
земляме́рным |
земляме́рнай |
земляме́рным |
земляме́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Земляні́ца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Земляні́ца |
| Р. |
Земляні́цы |
| Д. |
Земляні́цы |
| В. |
Земляні́цу |
| Т. |
Земляні́цай Земляні́цаю |
| М. |
Земляні́цы |
земляны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
земляны́ |
земляна́я |
земляно́е |
земляны́я |
| Р. |
земляно́га |
земляно́й земляно́е |
земляно́га |
земляны́х |
| Д. |
земляно́му |
земляно́й |
земляно́му |
земляны́м |
| В. |
земляны́ (неадуш.) земляно́га (адуш.) |
земляну́ю |
земляно́е |
земляны́я (неадуш.) земляны́х (адуш.) |
| Т. |
земляны́м |
земляно́й земляно́ю |
земляны́м |
земляны́мі |
| М. |
земляны́м |
земляно́й |
земляны́м |
земляны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
земляро́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
земляро́б |
земляро́бы |
| Р. |
земляро́ба |
земляро́баў |
| Д. |
земляро́бу |
земляро́бам |
| В. |
земляро́ба |
земляро́баў |
| Т. |
земляро́бам |
земляро́бамі |
| М. |
земляро́бе |
земляро́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
земляро́бскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
земляро́бскі |
земляро́бская |
земляро́бскае |
земляро́бскія |
| Р. |
земляро́бскага |
земляро́бскай земляро́бскае |
земляро́бскага |
земляро́бскіх |
| Д. |
земляро́бскаму |
земляро́бскай |
земляро́бскаму |
земляро́бскім |
| В. |
земляро́бскі (неадуш.) земляро́бскага (адуш.) |
земляро́бскую |
земляро́бскае |
земляро́бскія (неадуш.) земляро́бскіх (адуш.) |
| Т. |
земляро́бскім |
земляро́бскай земляро́бскаю |
земляро́бскім |
земляро́бскімі |
| М. |
земляро́бскім |
земляро́бскай |
земляро́бскім |
земляро́бскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.