прыгля́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыгля́дніца |
прыгля́дніцы |
| Р. |
прыгля́дніцы |
прыгля́дніц |
| Д. |
прыгля́дніцы |
прыгля́дніцам |
| В. |
прыгля́дніцу |
прыгля́дніц |
| Т. |
прыгля́дніцай прыгля́дніцаю |
прыгля́дніцамі |
| М. |
прыгля́дніцы |
прыгля́дніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгля́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыгля́дчык |
прыгля́дчыкі |
| Р. |
прыгля́дчыка |
прыгля́дчыкаў |
| Д. |
прыгля́дчыку |
прыгля́дчыкам |
| В. |
прыгля́дчыка |
прыгля́дчыкаў |
| Т. |
прыгля́дчыкам |
прыгля́дчыкамі |
| М. |
прыгля́дчыку |
прыгля́дчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгляну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгляну́ся |
прыглянё́мся |
| 2-я ас. |
прыгляне́шся |
прыгленяце́ся |
| 3-я ас. |
прыгляне́цца |
прыгляну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прыгляну́ўся |
прыгляну́ліся |
| ж. |
прыгляну́лася |
| н. |
прыгляну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгляні́ся |
прыгляні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгляну́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгнаі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгнаю́ |
прыгно́ім |
| 2-я ас. |
прыгно́іш |
прыгно́іце |
| 3-я ас. |
прыгно́іць |
прыгно́яць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгнаі́ў |
прыгнаі́лі |
| ж. |
прыгнаі́ла |
| н. |
прыгнаі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгнаі́ |
прыгнаі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгнаі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгна́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыгна́насць |
| Р. |
прыгна́насці |
| Д. |
прыгна́насці |
| В. |
прыгна́насць |
| Т. |
прыгна́насцю |
| М. |
прыгна́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгна́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгна́ны |
прыгна́ная |
прыгна́нае |
прыгна́ныя |
| Р. |
прыгна́нага |
прыгна́най прыгна́нае |
прыгна́нага |
прыгна́ных |
| Д. |
прыгна́наму |
прыгна́най |
прыгна́наму |
прыгна́ным |
| В. |
прыгна́ны (неадуш.) прыгна́нага (адуш.) |
прыгна́ную |
прыгна́нае |
прыгна́ныя (неадуш.) прыгна́ных (адуш.) |
| Т. |
прыгна́ным |
прыгна́най прыгна́наю |
прыгна́ным |
прыгна́нымі |
| М. |
прыгна́ным |
прыгна́най |
прыгна́ным |
прыгна́ных |
Кароткая форма: прыгна́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгна́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыго́ніцца |
прыго́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыгна́ўся |
прыгна́ліся |
| ж. |
прыгна́лася |
| н. |
прыгна́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыгна́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыганю́ |
прыго́нім |
| 2-я ас. |
прыго́ніш |
прыго́ніце |
| 3-я ас. |
прыго́ніць |
прыго́няць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгна́ў |
прыгна́лі |
| ж. |
прыгна́ла |
| н. |
прыгна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгані́ |
прыгані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгна́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.