зга́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зга́нены |
зга́неная |
зга́ненае |
зга́неныя |
| Р. |
зга́ненага |
зга́ненай зга́ненае |
зга́ненага |
зга́неных |
| Д. |
зга́ненаму |
зга́ненай |
зга́ненаму |
зга́неным |
| В. |
зга́нены (неадуш.) зга́ненага (адуш.) |
зга́неную |
зга́ненае |
зга́неныя (неадуш.) зга́неных (адуш.) |
| Т. |
зга́неным |
зга́ненай зга́ненаю |
зга́неным |
зга́ненымі |
| М. |
зга́неным |
зга́ненай |
зга́неным |
зга́неных |
Кароткая форма: зга́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зга́ніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зга́ню |
зга́нім |
| 2-я ас. |
зга́ніш |
зга́ніце |
| 3-я ас. |
зга́ніць |
зга́няць |
| Прошлы час |
| м. |
зга́ніў |
зга́нілі |
| ж. |
зга́ніла |
| н. |
зга́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зга́нь |
зга́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зга́ніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
згано́даны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
згано́даны |
згано́даная |
згано́данае |
згано́даныя |
| Р. |
згано́данага |
згано́данай згано́данае |
згано́данага |
згано́даных |
| Д. |
згано́данаму |
згано́данай |
згано́данаму |
згано́даным |
| В. |
згано́даны (неадуш.) згано́данага (адуш.) |
згано́даную |
згано́данае |
згано́даныя (неадуш.) згано́даных (адуш.) |
| Т. |
згано́даным |
згано́данай згано́данаю |
згано́даным |
згано́данымі |
| М. |
згано́даным |
згано́данай |
згано́даным |
згано́даных |
Крыніцы:
piskunou2012.
згано́дацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
згано́даецца |
згано́даюцца |
| Прошлы час |
| м. |
згано́даўся |
згано́даліся |
| ж. |
згано́далася |
| н. |
згано́далася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
згано́даўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
згано́даць
‘сапсаваць, прывесці ў нягодны стан што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
згано́даю |
згано́даем |
| 2-я ас. |
згано́даеш |
згано́даеце |
| 3-я ас. |
згано́дае |
згано́даюць |
| Прошлы час |
| м. |
згано́даў |
згано́далі |
| ж. |
згано́дала |
| н. |
згано́дала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
згано́даўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зганьбава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зганьбава́нне |
| Р. |
зганьбава́ння |
| Д. |
зганьбава́нню |
| В. |
зганьбава́нне |
| Т. |
зганьбава́ннем |
| М. |
зганьбава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зганьбава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зганьбава́ны |
зганьбава́ная |
зганьбава́нае |
зганьбава́ныя |
| Р. |
зганьбава́нага |
зганьбава́най зганьбава́нае |
зганьбава́нага |
зганьбава́ных |
| Д. |
зганьбава́наму |
зганьбава́най |
зганьбава́наму |
зганьбава́ным |
| В. |
зганьбава́ны (неадуш.) зганьбава́нага (адуш.) |
зганьбава́ную |
зганьбава́нае |
зганьбава́ныя (неадуш.) зганьбава́ных (адуш.) |
| Т. |
зганьбава́ным |
зганьбава́най зганьбава́наю |
зганьбава́ным |
зганьбава́нымі |
| М. |
зганьбава́ным |
зганьбава́най |
зганьбава́ным |
зганьбава́ных |
Кароткая форма: зганьбава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зганьбава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зганьбу́юся |
зганьбу́емся |
| 2-я ас. |
зганьбу́ешся |
зганьбу́ецеся |
| 3-я ас. |
зганьбу́ецца |
зганьбу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
зганьбава́ўся |
зганьбава́ліся |
| ж. |
зганьбава́лася |
| н. |
зганьбава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зганьбу́йся |
зганьбу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зганьбава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.