кі́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кі́дка |
кі́дкі |
| Р. |
кі́дкі |
кі́дак |
| Д. |
кі́дцы |
кі́дкам |
| В. |
кі́дку |
кі́дкі |
| Т. |
кі́дкай кі́дкаю |
кі́дкамі |
| М. |
кі́дцы |
кі́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кі́дка
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| кі́дка |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
кі́дкасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кі́дкасць |
| Р. |
кі́дкасці |
| Д. |
кі́дкасці |
| В. |
кі́дкасць |
| Т. |
кі́дкасцю |
| М. |
кі́дкасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кі́дкі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кі́дкі |
кі́дкая |
кі́дкае |
кі́дкія |
| Р. |
кі́дкага |
кі́дкай кі́дкае |
кі́дкага |
кі́дкіх |
| Д. |
кі́дкаму |
кі́дкай |
кі́дкаму |
кі́дкім |
| В. |
кі́дкі (неадуш.) кі́дкага (адуш.) |
кі́дкую |
кі́дкае |
кі́дкія (неадуш.) кі́дкіх (адуш.) |
| Т. |
кі́дкім |
кі́дкай кі́дкаю |
кі́дкім |
кі́дкімі |
| М. |
кі́дкім |
кі́дкай |
кі́дкім |
кі́дкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кідко́м
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| кідко́м |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
кіднэ́пер
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кіднэ́пер |
кіднэ́перы |
| Р. |
кіднэ́пера |
кіднэ́пераў |
| Д. |
кіднэ́перу |
кіднэ́перам |
| В. |
кіднэ́пера |
кіднэ́пераў |
| Т. |
кіднэ́перам |
кіднэ́перамі |
| М. |
кіднэ́перу |
кіднэ́перах |
Крыніцы:
piskunou2012.