збыва́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збыва́ны |
збыва́ная |
збыва́нае |
збыва́ныя |
| Р. |
збыва́нага |
збыва́най збыва́нае |
збыва́нага |
збыва́ных |
| Д. |
збыва́наму |
збыва́най |
збыва́наму |
збыва́ным |
| В. |
збыва́ны (неадуш.) збыва́нага (адуш.) |
збыва́ную |
збыва́нае |
збыва́ныя (неадуш.) збыва́ных (адуш.) |
| Т. |
збыва́ным |
збыва́най збыва́наю |
збыва́ным |
збыва́нымі |
| М. |
збыва́ным |
збыва́най |
збыва́ным |
збыва́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
збыва́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
збыва́ецца |
збыва́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
збыва́ўся |
збыва́ліся |
| ж. |
збыва́лася |
| н. |
збыва́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
збыва́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збыва́ю |
збыва́ем |
| 2-я ас. |
збыва́еш |
збыва́еце |
| 3-я ас. |
збыва́е |
збыва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
збыва́ў |
збыва́лі |
| ж. |
збыва́ла |
| н. |
збыва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збыва́й |
збыва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
збыва́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збыдле́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збыдле́ю |
збыдле́ем |
| 2-я ас. |
збыдле́еш |
збыдле́еце |
| 3-я ас. |
збыдле́е |
збыдле́юць |
| Прошлы час |
| м. |
збыдле́ў |
збыдле́лі |
| ж. |
збыдле́ла |
| н. |
збыдле́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збыдле́й |
збыдле́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збыдле́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
збы́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
збы́т |
| Р. |
збы́ту |
| Д. |
збы́ту |
| В. |
збы́т |
| Т. |
збы́там |
| М. |
збы́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збытавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збытавы́ |
збытава́я |
збытаво́е |
збытавы́я |
| Р. |
збытаво́га |
збытаво́й збытаво́е |
збытаво́га |
збытавы́х |
| Д. |
збытаво́му |
збытаво́й |
збытаво́му |
збытавы́м |
| В. |
збытавы́ (неадуш.) збытаво́га (адуш.) |
збытаву́ю |
збытаво́е |
збытавы́я (неадуш.) збытавы́х (адуш.) |
| Т. |
збытавы́м |
збытаво́й збытаво́ю |
збытавы́м |
збытавы́мі |
| М. |
збытавы́м |
збытаво́й |
збытавы́м |
збытавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збы́так
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
збы́так |
| Р. |
збы́тку |
| Д. |
збы́тку |
| В. |
збы́так |
| Т. |
збы́ткам |
| М. |
збы́тку |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.