збо́рна-разбо́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збо́рна-разбо́рны |
збо́рна-разбо́рная |
збо́рна-разбо́рнае |
збо́рна-разбо́рныя |
| Р. |
збо́рна-разбо́рнага |
збо́рна-разбо́рнай
збо́рна-разбо́рнае |
збо́рна-разбо́рнага |
збо́рна-разбо́рных |
| Д. |
збо́рна-разбо́рнаму |
збо́рна-разбо́рнай |
збо́рна-разбо́рнаму |
збо́рна-разбо́рным |
| В. |
збо́рна-разбо́рны (неадуш.)
збо́рна-разбо́рнага (адуш.) |
збо́рна-разбо́рную |
збо́рна-разбо́рнае |
збо́рна-разбо́рныя (неадуш.)
збо́рна-разбо́рных (адуш.) |
| Т. |
збо́рна-разбо́рным |
збо́рна-разбо́рнай
збо́рна-разбо́рнаю |
збо́рна-разбо́рным |
збо́рна-разбо́рнымі |
| М. |
збо́рна-разбо́рным |
збо́рна-разбо́рнай |
збо́рна-разбо́рным |
збо́рна-разбо́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
збо́рна-шчытавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збо́рна-шчытавы́ |
збо́рна-шчытава́я |
збо́рна-шчытаво́е |
збо́рна-шчытавы́я |
| Р. |
збо́рна-шчытаво́га |
збо́рна-шчытаво́й
збо́рна-шчытаво́е |
збо́рна-шчытаво́га |
збо́рна-шчытавы́х |
| Д. |
збо́рна-шчытаво́му |
збо́рна-шчытаво́й |
збо́рна-шчытаво́му |
збо́рна-шчытавы́м |
| В. |
збо́рна-шчытавы́ (неадуш.)
збо́рна-шчытаво́га (адуш.) |
збо́рна-шчытаву́ю |
збо́рна-шчытаво́е |
збо́рна-шчытавы́я (неадуш.)
збо́рна-шчытавы́х (адуш.) |
| Т. |
збо́рна-шчытавы́м |
збо́рна-шчытаво́й
збо́рна-шчытаво́ю |
збо́рна-шчытавы́м |
збо́рна-шчытавы́мі |
| М. |
збо́рна-шчытавы́м |
збо́рна-шчытаво́й |
збо́рна-шчытавы́м |
збо́рна-шчытавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
збо́рнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збо́рнік |
збо́рнікі |
| Р. |
збо́рніка |
збо́рнікаў |
| Д. |
збо́рніку |
збо́рнікам |
| В. |
збо́рнік |
збо́рнікі |
| Т. |
збо́рнікам |
збо́рнікамі |
| М. |
збо́рніку |
збо́рніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збо́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збо́рны |
збо́рная |
збо́рнае |
збо́рныя |
| Р. |
збо́рнага |
збо́рнай
збо́рнае |
збо́рнага |
збо́рных |
| Д. |
збо́рнаму |
збо́рнай |
збо́рнаму |
збо́рным |
| В. |
збо́рны (неадуш.)
збо́рнага (адуш.) |
збо́рную |
збо́рнае |
збо́рныя (неадуш.)
збо́рных (адуш.) |
| Т. |
збо́рным |
збо́рнай
збо́рнаю |
збо́рным |
збо́рнымі |
| М. |
збо́рным |
збо́рнай |
збо́рным |
збо́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збо́рня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збо́рня |
збо́рні |
| Р. |
збо́рні |
збо́рняў |
| Д. |
збо́рні |
збо́рням |
| В. |
збо́рню |
збо́рні |
| Т. |
збо́рняй
збо́рняю |
збо́рнямі |
| М. |
збо́рні |
збо́рнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Збо́рск
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Збо́рск |
| Р. |
Збо́рска |
| Д. |
Збо́рску |
| В. |
Збо́рск |
| Т. |
Збо́рскам |
| М. |
Збо́рску |
збо́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збо́ршчык |
збо́ршчыкі |
| Р. |
збо́ршчыка |
збо́ршчыкаў |
| Д. |
збо́ршчыку |
збо́ршчыкам |
| В. |
збо́ршчыка |
збо́ршчыкаў |
| Т. |
збо́ршчыкам |
збо́ршчыкамі |
| М. |
збо́ршчыку |
збо́ршчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.