складанакве́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
складанакве́тны |
складанакве́тная |
складанакве́тнае |
складанакве́тныя |
| Р. |
складанакве́тнага |
складанакве́тнай складанакве́тнае |
складанакве́тнага |
складанакве́тных |
| Д. |
складанакве́тнаму |
складанакве́тнай |
складанакве́тнаму |
складанакве́тным |
| В. |
складанакве́тны (неадуш.) |
складанакве́тную |
складанакве́тнае |
складанакве́тныя (неадуш.) |
| Т. |
складанакве́тным |
складанакве́тнай складанакве́тнаю |
складанакве́тным |
складанакве́тнымі |
| М. |
складанакве́тным |
складанакве́тнай |
складанакве́тным |
складанакве́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
складанакве́тныя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
складанакве́тныя |
| Р. |
складанакве́тных |
| Д. |
складанакве́тным |
| В. |
складанакве́тныя |
| Т. |
складанакве́тнымі |
| М. |
складанакве́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
складанаскаро́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
складанаскаро́чаны |
складанаскаро́чаная |
складанаскаро́чанае |
складанаскаро́чаныя |
| Р. |
складанаскаро́чанага |
складанаскаро́чанай складанаскаро́чанае |
складанаскаро́чанага |
складанаскаро́чаных |
| Д. |
складанаскаро́чанаму |
складанаскаро́чанай |
складанаскаро́чанаму |
складанаскаро́чаным |
| В. |
складанаскаро́чаны (неадуш.) складанаскаро́чанага (адуш.) |
складанаскаро́чаную |
складанаскаро́чанае |
складанаскаро́чаныя (неадуш.) складанаскаро́чаных (адуш.) |
| Т. |
складанаскаро́чаным |
складанаскаро́чанай складанаскаро́чанаю |
складанаскаро́чаным |
складанаскаро́чанымі |
| М. |
складанаскаро́чаным |
складанаскаро́чанай |
складанаскаро́чаным |
складанаскаро́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
складанасузале́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
складанасузале́жны |
складанасузале́жная |
складанасузале́жнае |
складанасузале́жныя |
| Р. |
складанасузале́жнага |
складанасузале́жнай складанасузале́жнае |
складанасузале́жнага |
складанасузале́жных |
| Д. |
складанасузале́жнаму |
складанасузале́жнай |
складанасузале́жнаму |
складанасузале́жным |
| В. |
складанасузале́жны (неадуш.) складанасузале́жнага (адуш.) |
складанасузале́жную |
складанасузале́жнае |
складанасузале́жныя (неадуш.) складанасузале́жных (адуш.) |
| Т. |
складанасузале́жным |
складанасузале́жнай складанасузале́жнаю |
складанасузале́жным |
складанасузале́жнымі |
| М. |
складанасузале́жным |
складанасузале́жнай |
складанасузале́жным |
складанасузале́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
склада́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
склада́насць |
| Р. |
склада́насці |
| Д. |
склада́насці |
| В. |
склада́насць |
| Т. |
склада́насцю |
| М. |
склада́насці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.