керсанты́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| керсанты́т | керсанты́ты | |
| керсанты́ту | керсанты́таў | |
| керсанты́ту | керсанты́там | |
| керсанты́т | керсанты́ты | |
| керсанты́там | керсанты́тамі | |
| керсанты́це | керсанты́тах |
Крыніцы:
керсанты́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| керсанты́т | керсанты́ты | |
| керсанты́ту | керсанты́таў | |
| керсанты́ту | керсанты́там | |
| керсанты́т | керсанты́ты | |
| керсанты́там | керсанты́тамі | |
| керсанты́це | керсанты́тах |
Крыніцы:
ке́рханне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ке́рханне | |
| ке́рхання | |
| ке́рханню | |
| ке́рханне | |
| ке́рханнем | |
| ке́рханні |
Крыніцы:
керхатлі́вы
прыметнік, якасны
| керхатлі́вы | керхатлі́вая | керхатлі́вае | керхатлі́выя | |
| керхатлі́вага | керхатлі́вай керхатлі́вае |
керхатлі́вага | керхатлі́вых | |
| керхатлі́ваму | керхатлі́вай | керхатлі́ваму | керхатлі́вым | |
| керхатлі́вы ( керхатлі́вага ( |
керхатлі́вую | керхатлі́вае | керхатлі́выя ( керхатлі́вых ( |
|
| керхатлі́вым | керхатлі́вай керхатлі́ваю |
керхатлі́вым | керхатлі́вымі | |
| керхатлі́вым | керхатлі́вай | керхатлі́вым | керхатлі́вых | |
Крыніцы:
ке́рхаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ке́рхаю | ке́рхаем | |
| ке́рхаеш | ке́рхаеце | |
| ке́рхае | ке́рхаюць | |
| Прошлы час | ||
| ке́рхаў | ке́рхалі | |
| ке́рхала | ||
| ке́рхала | ||
| Загадны лад | ||
| ке́рхай | ке́рхайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ке́рхаючы | ||
Крыніцы:
Ке́рч
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| Ке́рч | |
| Ке́рчы | |
| Ке́рчы | |
| Ке́рч | |
| Ке́рччу | |
| Ке́рчы |
керчані́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| керчані́т | керчані́ты | |
| керчані́ту | керчані́таў | |
| керчані́ту | керчані́там | |
| керчані́т | керчані́ты | |
| керчані́там | керчані́тамі | |
| керчані́це | керчані́тах |
Крыніцы:
ке́рчанскі
прыметнік, адносны
| ке́рчанскі | ке́рчанская | ке́рчанскае | ке́рчанскія | |
| ке́рчанскага | ке́рчанскай ке́рчанскае |
ке́рчанскага | ке́рчанскіх | |
| ке́рчанскаму | ке́рчанскай | ке́рчанскаму | ке́рчанскім | |
| ке́рчанскі ( ке́рчанскага ( |
ке́рчанскую | ке́рчанскае | ке́рчанскія ( ке́рчанскіх ( |
|
| ке́рчанскім | ке́рчанскай ке́рчанскаю |
ке́рчанскім | ке́рчанскімі | |
| ке́рчанскім | ке́рчанскай | ке́рчанскім | ке́рчанскіх | |
Крыніцы:
ке́рыць
‘гуляць, піць, п'янстваваць; маніць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ке́ру | ке́рым | |
| ке́рыш | ке́рыце | |
| ке́рыць | ке́раць | |
| Прошлы час | ||
| ке́рыў | ке́рылі | |
| ке́рыла | ||
| ке́рыла | ||
| Загадны лад | ||
| ке́р | ке́рце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ке́рачы | ||
Крыніцы:
ке́ры-блю-тэр’е́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ке́ры-блю-тэр’е́р | ке́ры-блю-тэр’е́ры | |
| ке́ры-блю-тэр’е́ра | ке́ры-блю-тэр’е́раў | |
| ке́ры-блю-тэр’е́ру | ке́ры-блю-тэр’е́рам | |
| ке́ры-блю-тэр’е́ра | ке́ры-блю-тэр’е́раў | |
| ке́ры-блю-тэр’е́рам | ке́ры-блю-тэр’е́рамі | |
| ке́ры-блю-тэр’е́ру | ке́ры-блю-тэр’е́рах |
Крыніцы:
Керэ́лі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Керэ́лі | |
| Керэ́ль Керэ́ляў |
|
| Керэ́лям | |
| Керэ́лі | |
| Керэ́лямі | |
| Керэ́лях |