склада́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
склада́льніца |
склада́льніцы |
| Р. |
склада́льніцы |
склада́льніц |
| Д. |
склада́льніцы |
склада́льніцам |
| В. |
склада́льніцу |
склада́льніц |
| Т. |
склада́льніцай склада́льніцаю |
склада́льніцамі |
| М. |
склада́льніцы |
склада́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
склада́льніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
склада́льніцкі |
склада́льніцкая |
склада́льніцкае |
склада́льніцкія |
| Р. |
склада́льніцкага |
склада́льніцкай склада́льніцкае |
склада́льніцкага |
склада́льніцкіх |
| Д. |
склада́льніцкаму |
склада́льніцкай |
склада́льніцкаму |
склада́льніцкім |
| В. |
склада́льніцкі (неадуш.) склада́льніцкага (адуш.) |
склада́льніцкую |
склада́льніцкае |
склада́льніцкія (неадуш.) склада́льніцкіх (адуш.) |
| Т. |
склада́льніцкім |
склада́льніцкай склада́льніцкаю |
склада́льніцкім |
склада́льніцкімі |
| М. |
склада́льніцкім |
склада́льніцкай |
склада́льніцкім |
склада́льніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
склада́на
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| склада́на |
склада́ней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012.
складаназале́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
складаназале́жны |
складаназале́жная |
складаназале́жнае |
складаназале́жныя |
| Р. |
складаназале́жнага |
складаназале́жнай складаназале́жнае |
складаназале́жнага |
складаназале́жных |
| Д. |
складаназале́жнаму |
складаназале́жнай |
складаназале́жнаму |
складаназале́жным |
| В. |
складаназале́жны (неадуш.) складаназале́жнага (адуш.) |
складаназале́жную |
складаназале́жнае |
складаназале́жныя (неадуш.) складаназале́жных (адуш.) |
| Т. |
складаназале́жным |
складаназале́жнай складаназале́жнаю |
складаназале́жным |
складаназале́жнымі |
| М. |
складаназале́жным |
складаназале́жнай |
складаназале́жным |
складаназале́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
складаназлу́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
складаназлу́чаны |
складаназлу́чаная |
складаназлу́чанае |
складаназлу́чаныя |
| Р. |
складаназлу́чанага |
складаназлу́чанай складаназлу́чанае |
складаназлу́чанага |
складаназлу́чаных |
| Д. |
складаназлу́чанаму |
складаназлу́чанай |
складаназлу́чанаму |
складаназлу́чаным |
| В. |
складаназлу́чаны (неадуш.) складаназлу́чанага (адуш.) |
складаназлу́чаную |
складаназлу́чанае |
складаназлу́чаныя (неадуш.) складаназлу́чаных (адуш.) |
| Т. |
складаназлу́чаным |
складаназлу́чанай складаназлу́чанаю |
складаназлу́чаным |
складаназлу́чанымі |
| М. |
складаназлу́чаным |
складаназлу́чанай |
складаназлу́чаным |
складаназлу́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.