Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

скі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скі́т скі́ты
Р. скі́та скі́таў
Д. скі́ту скі́там
В. скі́т скі́ты
Т. скі́там скі́тамі
М. скі́це скі́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скі́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скі́тнік скі́тнікі
Р. скі́тніка скі́тнікаў
Д. скі́тніку скі́тнікам
В. скі́тніка скі́тнікаў
Т. скі́тнікам скі́тнікамі
М. скі́тніку скі́тніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скі́тніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. скі́тніца скі́тніцы
Р. скі́тніцы скі́тніц
Д. скі́тніцы скі́тніцам
В. скі́тніцу скі́тніц
Т. скі́тніцай
скі́тніцаю		 скі́тніцамі
М. скі́тніцы скі́тніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скі́тніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скі́тніцкі скі́тніцкая скі́тніцкае скі́тніцкія
Р. скі́тніцкага скі́тніцкай
скі́тніцкае		 скі́тніцкага скі́тніцкіх
Д. скі́тніцкаму скі́тніцкай скі́тніцкаму скі́тніцкім
В. скі́тніцкі (неадуш.)
скі́тніцкага (адуш.)		 скі́тніцкую скі́тніцкае скі́тніцкія (неадуш.)
скі́тніцкіх (адуш.)
Т. скі́тніцкім скі́тніцкай
скі́тніцкаю		 скі́тніцкім скі́тніцкімі
М. скі́тніцкім скі́тніцкай скі́тніцкім скі́тніцкіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Скіто́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Скіто́к
Р. Скітка́
Д. Скітку́
В. Скіто́к
Т. Скітко́м
М. Скітку́

скі́ф

‘прадстаўнік племені’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скі́ф скі́фы
Р. скі́фа скі́фаў
Д. скі́фу скі́фам
В. скі́фа скі́фаў
Т. скі́фам скі́фамі
М. скі́фе скі́фах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скі́ф

‘лодка’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скі́ф скі́фы
Р. скі́фа скі́фаў
Д. скі́фу скі́фам
В. скі́ф скі́фы
Т. скі́фам скі́фамі
М. скі́фе скі́фах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скі́фавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скі́фавы скі́фавая скі́фавае скі́фавыя
Р. скі́фавага скі́фавай
скі́фавае		 скі́фавага скі́фавых
Д. скі́фаваму скі́фавай скі́фаваму скі́фавым
В. скі́фавы (неадуш.)
скі́фавага (адуш.)		 скі́фавую скі́фавае скі́фавыя (неадуш.)
скі́фавых (адуш.)
Т. скі́фавым скі́фавай
скі́фаваю		 скі́фавым скі́фавымі
М. скі́фавым скі́фавай скі́фавым скі́фавых

Крыніцы: piskunou2012.

скі́фа-сарма́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скі́фа-сарма́цкі скі́фа-сарма́цкая скі́фа-сарма́цкае скі́фа-сарма́цкія
Р. скі́фа-сарма́цкага скі́фа-сарма́цкай
скі́фа-сарма́цкае		 скі́фа-сарма́цкага скі́фа-сарма́цкіх
Д. скі́фа-сарма́цкаму скі́фа-сарма́цкай скі́фа-сарма́цкаму скі́фа-сарма́цкім
В. скі́фа-сарма́цкі (неадуш.)
скі́фа-сарма́цкага (адуш.)		 скі́фа-сарма́цкую скі́фа-сарма́цкае скі́фа-сарма́цкія (неадуш.)
скі́фа-сарма́цкіх (адуш.)
Т. скі́фа-сарма́цкім скі́фа-сарма́цкай
скі́фа-сарма́цкаю		 скі́фа-сарма́цкім скі́фа-сарма́цкімі
М. скі́фа-сарма́цкім скі́фа-сарма́цкай скі́фа-сарма́цкім скі́фа-сарма́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

скі́фскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скі́фскі скі́фская скі́фскае скі́фскія
Р. скі́фскага скі́фскай
скі́фскае		 скі́фскага скі́фскіх
Д. скі́фскаму скі́фскай скі́фскаму скі́фскім
В. скі́фскі (неадуш.)
скі́фскага (адуш.)		 скі́фскую скі́фскае скі́фскія (неадуш.)
скі́фскіх (адуш.)
Т. скі́фскім скі́фскай
скі́фскаю		 скі́фскім скі́фскімі
М. скі́фскім скі́фскай скі́фскім скі́фскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.