гугу́
выклічнік
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннігугу́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| гугу́канне | |
| гугу́кання | |
| гугу́канню | |
| гугу́канне | |
| гугу́каннем | |
| гугу́канні |
Крыніцы:
гугу́каць
‘паўтараць "гу-гу"’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| гугу́каю | гугу́каем | |
| гугу́каеш | гугу́каеце | |
| гугу́кае | гугу́каюць | |
| Прошлы час | ||
| гугу́каў | гугу́калі | |
| гугу́кала | ||
| гугу́кала | ||
| Загадны лад | ||
| гугу́кай | гугу́кайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| гугу́каючы | ||
Крыніцы:
гугу́кнуць
‘аднакратны дзеяслоў да гугукаць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| гугу́кну | гугу́кнем | |
| гугу́кнеш | гугу́кнеце | |
| гугу́кне | гугу́кнуць | |
| Прошлы час | ||
| гугу́кнуў | гугу́кнулі | |
| гугу́кнула | ||
| гугу́кнула | ||
| Загадны лад | ||
| гугу́кні | гугу́кніце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| гугу́кнуўшы | ||
Крыніцы:
гугу́хканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| гугу́хканне | |
| гугу́хкання | |
| гугу́хканню | |
| гугу́хканне | |
| гугу́хканнем | |
| гугу́хканні |
Крыніцы:
гугу́хкаць
‘паўтараць "гу-гу"’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| гугу́хкаю | гугу́хкаем | |
| гугу́хкаеш | гугу́хкаеце | |
| гугу́хкае | гугу́хкаюць | |
| Прошлы час | ||
| гугу́хкаў | гугу́хкалі | |
| гугу́хкала | ||
| гугу́хкала | ||
| Загадны лад | ||
| гугу́хкай | гугу́хкайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| гугу́хкаючы | ||
Крыніцы:
гу́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гу́д | |
| гу́ду | |
| гу́ду | |
| гу́д | |
| гу́дам | |
| гу́дзе |
Крыніцы:
гу́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| гу́да | гу́ды | |
| гу́ды | гу́д | |
| гу́дзе | гу́дам | |
| гу́ду | гу́ды | |
| гу́дай гу́даю |
гу́дамі | |
| гу́дзе | гу́дах |
Крыніцы:
Гу́давічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Гу́давічы | |
| Гу́давіч Гу́давічаў |
|
| Гу́давічам | |
| Гу́давічы | |
| Гу́давічамі | |
| Гу́давічах |
Гудага́й
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Гудага́й | |
| Гудага́я | |
| Гудага́ю | |
| Гудага́й | |
| Гудага́ем | |
| Гудага́і |