гугено́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гугено́цкі |
гугено́цкая |
гугено́цкае |
гугено́цкія |
| Р. |
гугено́цкага |
гугено́цкай гугено́цкае |
гугено́цкага |
гугено́цкіх |
| Д. |
гугено́цкаму |
гугено́цкай |
гугено́цкаму |
гугено́цкім |
| В. |
гугено́цкі (неадуш.) гугено́цкага (адуш.) |
гугено́цкую |
гугено́цкае |
гугено́цкія (неадуш.) гугено́цкіх (адуш.) |
| Т. |
гугено́цкім |
гугено́цкай гугено́цкаю |
гугено́цкім |
гугено́цкімі |
| М. |
гугено́цкім |
гугено́цкай |
гугено́цкім |
гугено́цкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
гу́глік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гу́глік |
гу́глікі |
| Р. |
гу́гліка |
гу́глікаў |
| Д. |
гу́гліку |
гу́глікам |
| В. |
гу́глік |
гу́глікі |
| Т. |
гу́глікам |
гу́глікамі |
| М. |
гу́гліку |
гу́гліках |
Крыніцы:
piskunou2012.
гугна́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гугна́васць |
| Р. |
гугна́васці |
| Д. |
гугна́васці |
| В. |
гугна́васць |
| Т. |
гугна́васцю |
| М. |
гугна́васці |
Крыніцы:
piskunou2012.
гугна́венне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гугна́венне |
| Р. |
гугна́вення |
| Д. |
гугна́венню |
| В. |
гугна́венне |
| Т. |
гугна́веннем |
| М. |
гугна́венні |
Крыніцы:
piskunou2012.
гугна́віць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гугна́ўлю |
гугна́вім |
| 2-я ас. |
гугна́віш |
гугна́віце |
| 3-я ас. |
гугна́віць |
гугна́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
гугна́віў |
гугна́вілі |
| ж. |
гугна́віла |
| н. |
гугна́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гугна́ў |
гугна́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гугна́вячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
гугна́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гугна́нне |
| Р. |
гугна́ння |
| Д. |
гугна́нню |
| В. |
гугна́нне |
| Т. |
гугна́ннем |
| М. |
гугна́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
гугна́ўка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гугна́ўка |
гугна́ўкі |
| Р. |
гугна́ўкі |
гугна́вак |
| Д. |
гугна́ўцы |
гугна́ўкам |
| В. |
гугна́ўку |
гугна́вак |
| Т. |
гугна́ўкай гугна́ўкаю |
гугна́ўкамі |
| М. |
гугна́ўцы |
гугна́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
гугна́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гугна́ўства |
| Р. |
гугна́ўства |
| Д. |
гугна́ўству |
| В. |
гугна́ўства |
| Т. |
гугна́ўствам |
| М. |
гугна́ўстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
гугна́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гугна́ю |
гугна́ем |
| 2-я ас. |
гугна́еш |
гугна́еце |
| 3-я ас. |
гугна́е |
гугна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
гугна́ў |
гугна́лі |
| ж. |
гугна́ла |
| н. |
гугна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гугна́й |
гугна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гугна́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
гугне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гугне́нне |
| Р. |
гугне́ння |
| Д. |
гугне́нню |
| В. |
гугне́нне |
| Т. |
гугне́ннем |
| М. |
гугне́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.