ке́міць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ке́млю |
ке́мім |
| 2-я ас. |
ке́міш |
ке́міце |
| 3-я ас. |
ке́міць |
ке́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
ке́міў |
ке́мілі |
| ж. |
ке́міла |
| н. |
ке́міла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ке́мячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ке́мка
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ке́мка |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ке́мкасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ке́мкасць |
| Р. |
ке́мкасці |
| Д. |
ке́мкасці |
| В. |
ке́мкасць |
| Т. |
ке́мкасцю |
| М. |
ке́мкасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
ке́мкі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ке́мкі |
ке́мкая |
ке́мкае |
ке́мкія |
| Р. |
ке́мкага |
ке́мкай ке́мкае |
ке́мкага |
ке́мкіх |
| Д. |
ке́мкаму |
ке́мкай |
ке́мкаму |
ке́мкім |
| В. |
ке́мкі (неадуш.) ке́мкага (адуш.) |
ке́мкую |
ке́мкае |
ке́мкія (неадуш.) ке́мкіх (адуш.) |
| Т. |
ке́мкім |
ке́мкай ке́мкаю |
ке́мкім |
ке́мкімі |
| М. |
ке́мкім |
ке́мкай |
ке́мкім |
ке́мкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
ке́мліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ке́мліва |
ке́млівей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ке́млівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ке́млівасць |
| Р. |
ке́млівасці |
| Д. |
ке́млівасці |
| В. |
ке́млівасць |
| Т. |
ке́млівасцю |
| М. |
ке́млівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ке́млівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ке́млівы |
ке́млівая |
ке́млівае |
ке́млівыя |
| Р. |
ке́млівага |
ке́млівай ке́млівае |
ке́млівага |
ке́млівых |
| Д. |
ке́мліваму |
ке́млівай |
ке́мліваму |
ке́млівым |
| В. |
ке́млівы (неадуш.) ке́млівага (адуш.) |
ке́млівую |
ке́млівае |
ке́млівыя (неадуш.) ке́млівых (адуш.) |
| Т. |
ке́млівым |
ке́млівай ке́мліваю |
ке́млівым |
ке́млівымі |
| М. |
ке́млівым |
ке́млівай |
ке́млівым |
ке́млівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ке́мна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ке́мна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ке́мнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ке́мнасць |
| Р. |
ке́мнасці |
| Д. |
ке́мнасці |
| В. |
ке́мнасць |
| Т. |
ке́мнасцю |
| М. |
ке́мнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.