губакве́тныя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
губакве́тныя |
| Р. |
губакве́тных |
| Д. |
губакве́тным |
| В. |
губакве́тныя |
| Т. |
губакве́тнымі |
| М. |
губакве́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
губа́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
губа́н |
губаны́ |
| Р. |
губана́ |
губано́ў |
| Д. |
губану́ |
губана́м |
| В. |
губана́ |
губано́ў |
| Т. |
губано́м |
губана́мі |
| М. |
губане́ |
губана́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Губа́наў
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Губа́наў |
| Р. |
Губа́нава |
| Д. |
Губа́наву |
| В. |
Губа́наў |
| Т. |
Губа́навам |
| М. |
Губа́наве |
губападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
губападо́бны |
губападо́бная |
губападо́бнае |
губападо́бныя |
| Р. |
губападо́бнага |
губападо́бнай губападо́бнае |
губападо́бнага |
губападо́бных |
| Д. |
губападо́бнаму |
губападо́бнай |
губападо́бнаму |
губападо́бным |
| В. |
губападо́бны (неадуш.) губападо́бнага (адуш.) |
губападо́бную |
губападо́бнае |
губападо́бныя (неадуш.) губападо́бных (адуш.) |
| Т. |
губападо́бным |
губападо́бнай губападо́бнаю |
губападо́бным |
губападо́бнымі |
| М. |
губападо́бным |
губападо́бнай |
губападо́бным |
губападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Губарэ́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Губарэ́ва |
| Р. |
Губарэ́ва |
| Д. |
Губарэ́ву |
| В. |
Губарэ́ва |
| Т. |
Губарэ́вам |
| М. |
Губарэ́ве |
Губарэ́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Губарэ́вічы |
| Р. |
Губарэ́віч Губарэ́вічаў |
| Д. |
Губарэ́вічам |
| В. |
Губарэ́вічы |
| Т. |
Губарэ́вічамі |
| М. |
Губарэ́вічах |
губа́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
губа́сты |
губа́стая |
губа́стае |
губа́стыя |
| Р. |
губа́стага |
губа́стай губа́стае |
губа́стага |
губа́стых |
| Д. |
губа́стаму |
губа́стай |
губа́стаму |
губа́стым |
| В. |
губа́сты (неадуш.) губа́стага (адуш.) |
губа́стую |
губа́стае |
губа́стыя (неадуш.) губа́стых (адуш.) |
| Т. |
губа́стым |
губа́стай губа́стаю |
губа́стым |
губа́стымі |
| М. |
губа́стым |
губа́стай |
губа́стым |
губа́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
губа́сцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
губа́сцік |
| Р. |
губа́сціку |
| Д. |
губа́сціку |
| В. |
губа́сцік |
| Т. |
губа́сцікам |
| М. |
губа́сціку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.