Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падхалі́мна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
падхалі́мна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

падхалі́мнічанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

падхалі́мнічаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

падхалі́мны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	падхалі́мны	падхалі́мная	падхалі́мнае	падхалі́мныя
Р.	падхалі́мнага	падхалі́мнай падхалі́мнае	падхалі́мнага	падхалі́мных
Д.	падхалі́мнаму	падхалі́мнай	падхалі́мнаму	падхалі́мным
В.	падхалі́мны (неадуш.) падхалі́мнага (адуш.)	падхалі́мную	падхалі́мнае	падхалі́мныя (неадуш.) падхалі́мных (адуш.)
Т.	падхалі́мным	падхалі́мнай падхалі́мнаю	падхалі́мным	падхалі́мнымі
М.	падхалі́мным	падхалі́мнай	падхалі́мным	падхалі́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

падхалі́мскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	падхалі́мскі	падхалі́мская	падхалі́мскае	падхалі́мскія
Р.	падхалі́мскага	падхалі́мскай падхалі́мскае	падхалі́мскага	падхалі́мскіх
Д.	падхалі́мскаму	падхалі́мскай	падхалі́мскаму	падхалі́мскім
В.	падхалі́мскі (неадуш.) падхалі́мскага (адуш.)	падхалі́мскую	падхалі́мскае	падхалі́мскія (неадуш.) падхалі́мскіх (адуш.)
Т.	падхалі́мскім	падхалі́мскай падхалі́мскаю	падхалі́мскім	падхалі́мскімі
М.	падхалі́мскім	падхалі́мскай	падхалі́мскім	падхалі́мскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

падхалі́мства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

падхалту́раны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	падхалту́раны	падхалту́раная	падхалту́ранае	падхалту́раныя
Р.	падхалту́ранага	падхалту́ранай падхалту́ранае	падхалту́ранага	падхалту́раных
Д.	падхалту́ранаму	падхалту́ранай	падхалту́ранаму	падхалту́раным
В.	падхалту́раны (неадуш.) падхалту́ранага (адуш.)	падхалту́раную	падхалту́ранае	падхалту́раныя (неадуш.) падхалту́раных (адуш.)
Т.	падхалту́раным	падхалту́ранай падхалту́ранаю	падхалту́раным	падхалту́ранымі
М.	падхалту́раным	падхалту́ранай	падхалту́раным	падхалту́раных

Крыніцы: piskunou2012.

падхалту́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	падхалту́раны	падхалту́раная	падхалту́ранае	падхалту́раныя
Р.	падхалту́ранага	падхалту́ранай падхалту́ранае	падхалту́ранага	падхалту́раных
Д.	падхалту́ранаму	падхалту́ранай	падхалту́ранаму	падхалту́раным
В.	падхалту́раны (неадуш.) падхалту́ранага (адуш.)	падхалту́раную	падхалту́ранае	падхалту́раныя (неадуш.) падхалту́раных (адуш.)
Т.	падхалту́раным	падхалту́ранай падхалту́ранаю	падхалту́раным	падхалту́ранымі
М.	падхалту́раным	падхалту́ранай	падхалту́раным	падхалту́раных

Крыніцы: piskunou2012.

падхалту́рванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

падхалту́рваць

‘час ад часу займацца іншай працай звыш асноўнай; час ад часу недобрасумленна працаваць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum