Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

гу́анчскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гу́анчскі гу́анчская гу́анчскае гу́анчскія
Р. гу́анчскага гу́анчскай
гу́анчскае		 гу́анчскага гу́анчскіх
Д. гу́анчскаму гу́анчскай гу́анчскаму гу́анчскім
В. гу́анчскі (неадуш.)
гу́анчскага (адуш.)		 гу́анчскую гу́анчскае гу́анчскія (неадуш.)
гу́анчскіх (адуш.)
Т. гу́анчскім гу́анчскай
гу́анчскаю		 гу́анчскім гу́анчскімі
М. гу́анчскім гу́анчскай гу́анчскім гу́анчскіх

Крыніцы: piskunou2012.

гуара́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. гуара́на
Р. гуара́ны
Д. гуара́не
В. гуара́ну
Т. гуара́най
гуара́наю
М. гуара́не

Крыніцы: piskunou2012.

гуа́ш

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. гуа́ш
Р. гуа́шы
Д. гуа́шы
В. гуа́ш
Т. гуа́шшу
М. гуа́шы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

гуа́шавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гуа́шавы гуа́шавая гуа́шавае гуа́шавыя
Р. гуа́шавага гуа́шавай
гуа́шавае		 гуа́шавага гуа́шавых
Д. гуа́шаваму гуа́шавай гуа́шаваму гуа́шавым
В. гуа́шавы (неадуш.)
гуа́шавага (адуш.)		 гуа́шавую гуа́шавае гуа́шавыя (неадуш.)
гуа́шавых (адуш.)
Т. гуа́шавым гуа́шавай
гуа́шаваю		 гуа́шавым гуа́шавымі
М. гуа́шавым гуа́шавай гуа́шавым гуа́шавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

гуая́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. гуая́ва гуая́вы
Р. гуая́вы гуая́ў
Д. гуая́ве гуая́вам
В. гуая́ву гуая́вы
Т. гуая́вай
гуая́ваю		 гуая́вамі
М. гуая́ве гуая́вах

Крыніцы: piskunou2012.

гу́ба

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. гу́ба гу́бы
Р. гу́бы гу́б
Д. гу́бе гу́бам
В. гу́бу гу́бы
Т. гу́бай
гу́баю		 гу́бамі
М. гу́бе гу́бах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

губа́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. губа́ гу́бы
губы́
Р. губы́ гу́б
Д. губе́ губа́м
В. губу́ гу́бы
губы́
Т. губо́й
губо́ю		 губа́мі
М. губе́ губа́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Губа́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Губа́
Р. Губы́
Д. Губе́
В. Губу́
Т. Губо́й
Губо́ю
М. Губе́

гу́бавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гу́бавы гу́бавая гу́бавае гу́бавыя
Р. гу́бавага гу́бавай
гу́бавае		 гу́бавага гу́бавых
Д. гу́баваму гу́бавай гу́баваму гу́бавым
В. гу́бавы
гу́бавага		 гу́бавую гу́бавае гу́бавыя
Т. гу́бавым гу́бавай
гу́баваю		 гу́бавым гу́бавымі
М. гу́бавым гу́бавай гу́бавым гу́бавых

Крыніцы: tsblm1996.

гу́бавыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. гу́бавыя
Р. гу́бавых
Д. гу́бавым
В. гу́бавыя
Т. гу́бавымі
М. гу́бавых

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.