кела́рыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кела́рыя |
| Р. |
кела́рыі |
| Д. |
кела́рыі |
| В. |
кела́рыю |
| Т. |
кела́рыяй кела́рыяю |
| М. |
кела́рыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
ке́лб
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ке́лб |
ке́лбы |
| Р. |
ке́лба |
ке́лбаў |
| Д. |
ке́лбу |
ке́лбам |
| В. |
ке́лба |
ке́лбаў |
| Т. |
ке́лбам |
ке́лбамі |
| М. |
ке́лбе |
ке́лбах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ке́лба
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ке́лба |
ке́лбы |
| Р. |
ке́лбы |
ке́лбаў ке́лб |
| Д. |
ке́лбе |
ке́лбам |
| В. |
ке́лбу |
ке́лбы |
| Т. |
ке́лбай ке́лбаю |
ке́лбамі |
| М. |
ке́лбе |
ке́лбах |
Крыніцы:
krapivabr2012.
Келба́скі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Келба́скі |
| Р. |
Келба́сак Келба́скаў |
| Д. |
Келба́скам |
| В. |
Келба́скі |
| Т. |
Келба́скамі |
| М. |
Келба́сках |
ке́лбік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ке́лбік |
ке́лбікі |
| Р. |
ке́лбіка |
ке́лбікаў |
| Д. |
ке́лбіку |
ке́лбікам |
| В. |
ке́лбіка |
ке́лбікаў |
| Т. |
ке́лбікам |
ке́лбікамі |
| М. |
ке́лбіку |
ке́лбіках |
Крыніцы:
piskunou2012.
келе́йна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| келе́йна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
келе́йнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
келе́йнасць |
| Р. |
келе́йнасці |
| Д. |
келе́йнасці |
| В. |
келе́йнасць |
| Т. |
келе́йнасцю |
| М. |
келе́йнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
келе́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
келе́йнік |
келе́йнікі |
| Р. |
келе́йніка |
келе́йнікаў |
| Д. |
келе́йніку |
келе́йнікам |
| В. |
келе́йніка |
келе́йнікаў |
| Т. |
келе́йнікам |
келе́йнікамі |
| М. |
келе́йніку |
келе́йніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
келе́йніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
келе́йніца |
келе́йніцы |
| Р. |
келе́йніцы |
келе́йніц |
| Д. |
келе́йніцы |
келе́йніцам |
| В. |
келе́йніцу |
келе́йніц |
| Т. |
келе́йніцай келе́йніцаю |
келе́йніцамі |
| М. |
келе́йніцы |
келе́йніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.