сепарава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сепарава́нне |
сепарава́нні |
| Р. |
сепарава́ння |
сепарава́нняў |
| Д. |
сепарава́нню |
сепарава́нням |
| В. |
сепарава́нне |
сепарава́нні |
| Т. |
сепарава́ннем |
сепарава́ннямі |
| М. |
сепарава́нні |
сепарава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
сепарава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сепару́юся |
сепару́емся |
| 2-я ас. |
сепару́ешся |
сепару́ецеся |
| 3-я ас. |
сепару́ецца |
сепару́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
сепарава́ўся |
сепарава́ліся |
| ж. |
сепарава́лася |
| н. |
сепарава́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
сепару́йся |
сепару́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
сепару́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
сепарава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сепару́ю |
сепару́ем |
| 2-я ас. |
сепару́еш |
сепару́еце |
| 3-я ас. |
сепару́е |
сепару́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
сепарава́ў |
сепарава́лі |
| ж. |
сепарава́ла |
| н. |
сепарава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
сепару́й |
сепару́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
сепару́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сепарава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сепару́ю |
сепару́ем |
| 2-я ас. |
сепару́еш |
сепару́еце |
| 3-я ас. |
сепару́е |
сепару́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
сепарава́ў |
сепарава́лі |
| ж. |
сепарава́ла |
| н. |
сепарава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
сепару́й |
сепару́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
сепарава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сепара́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сепара́тар |
сепара́тары |
| Р. |
сепара́тара |
сепара́тараў |
| Д. |
сепара́тару |
сепара́тарам |
| В. |
сепара́тар |
сепара́тары |
| Т. |
сепара́тарам |
сепара́тарамі |
| М. |
сепара́тары |
сепара́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сепара́тарная
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
сепара́тарная |
сепара́тарныя |
| Р. |
сепара́тарнай |
сепара́тарных |
| Д. |
сепара́тарнай |
сепара́тарным |
| В. |
сепара́тарную |
сепара́тарныя |
| Т. |
сепара́тарнай
сепара́тарнаю |
сепара́тарнымі |
| М. |
сепара́тарнай |
сепара́тарных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
сепара́тарны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сепара́тарны |
сепара́тарная |
сепара́тарнае |
сепара́тарныя |
| Р. |
сепара́тарнага |
сепара́тарнай
сепара́тарнае |
сепара́тарнага |
сепара́тарных |
| Д. |
сепара́тарнаму |
сепара́тарнай |
сепара́тарнаму |
сепара́тарным |
| В. |
сепара́тарны (неадуш.)
сепара́тарнага (адуш.) |
сепара́тарную |
сепара́тарнае |
сепара́тарныя (неадуш.)
сепара́тарных (адуш.) |
| Т. |
сепара́тарным |
сепара́тарнай
сепара́тарнаю |
сепара́тарным |
сепара́тарнымі |
| М. |
сепара́тарным |
сепара́тарнай |
сепара́тарным |
сепара́тарных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сепара́таршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сепара́таршчык |
сепара́таршчыкі |
| Р. |
сепара́таршчыка |
сепара́таршчыкаў |
| Д. |
сепара́таршчыку |
сепара́таршчыкам |
| В. |
сепара́таршчыка |
сепара́таршчыкаў |
| Т. |
сепара́таршчыкам |
сепара́таршчыкамі |
| М. |
сепара́таршчыку |
сепара́таршчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сепара́таршчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сепара́таршчыца |
сепара́таршчыцы |
| Р. |
сепара́таршчыцы |
сепара́таршчыц |
| Д. |
сепара́таршчыцы |
сепара́таршчыцам |
| В. |
сепара́таршчыцу |
сепара́таршчыц |
| Т. |
сепара́таршчыцай
сепара́таршчыцаю |
сепара́таршчыцамі |
| М. |
сепара́таршчыцы |
сепара́таршчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.