Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

ке́дравы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ке́дравы ке́дравая ке́дравае ке́дравыя
Р. ке́дравага ке́дравай
ке́дравае		 ке́дравага ке́дравых
Д. ке́драваму ке́дравай ке́драваму ке́дравым
В. ке́дравы (неадуш.)
ке́дравага (адуш.)		 ке́дравую ке́дравае ке́дравыя (неадуш.)
ке́дравых (адуш.)
Т. ке́дравым ке́дравай
ке́драваю		 ке́дравым ке́дравымі
М. ке́дравым ке́дравай ке́дравым ке́дравых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ке́драўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ке́драўка ке́драўкі
Р. ке́драўкі ке́дравак
Д. ке́драўцы ке́драўкам
В. ке́драўку ке́дравак
Т. ке́драўкай
ке́драўкаю		 ке́драўкамі
М. ке́драўцы ке́драўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кедра́ч

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кедра́ч кедрачы́
Р. кедрача́ кедрачо́ў
Д. кедрачу́ кедрача́м
В. кедра́ч кедрачы́
Т. кедрачо́м кедрача́мі
М. кедрачы́ кедрача́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кедро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кедро́вы кедро́вая кедро́вае кедро́выя
Р. кедро́вага кедро́вай
кедро́вае		 кедро́вага кедро́вых
Д. кедро́ваму кедро́вай кедро́ваму кедро́вым
В. кедро́вы (неадуш.)
кедро́вага (адуш.)		 кедро́вую кедро́вае кедро́выя (неадуш.)
кедро́вых (адуш.)
Т. кедро́вым кедро́вай
кедро́ваю		 кедро́вым кедро́вымі
М. кедро́вым кедро́вай кедро́вым кедро́вых

Крыніцы: piskunou2012.

кедро́ўнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кедро́ўнік кедро́ўнікі
Р. кедро́ўніку кедро́ўнікаў
Д. кедро́ўніку кедро́ўнікам
В. кедро́ўнік кедро́ўнікі
Т. кедро́ўнікам кедро́ўнікамі
М. кедро́ўніку кедро́ўніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Кежду́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кежду́ны
Р. Кежду́н
Кежду́наў
Д. Кежду́нам
В. Кежду́ны
Т. Кежду́намі
М. Кежду́нах

Ке́зікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ке́зікі
Р. Ке́зікаў
Д. Ке́зікам
В. Ке́зікі
Т. Ке́зікамі
М. Ке́зіках

Ке́йзікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ке́йзікі
Р. Ке́йзікаў
Д. Ке́йзікам
В. Ке́йзікі
Т. Ке́йзікамі
М. Ке́йзіках

кейнсія́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кейнсія́нскі кейнсія́нская кейнсія́нскае кейнсія́нскія
Р. кейнсія́нскага кейнсія́нскай
кейнсія́нскае		 кейнсія́нскага кейнсія́нскіх
Д. кейнсія́нскаму кейнсія́нскай кейнсія́нскаму кейнсія́нскім
В. кейнсія́нскі (неадуш.)
кейнсія́нскага (адуш.)		 кейнсія́нскую кейнсія́нскае кейнсія́нскія (неадуш.)
кейнсія́нскіх (адуш.)
Т. кейнсія́нскім кейнсія́нскай
кейнсія́нскаю		 кейнсія́нскім кейнсія́нскімі
М. кейнсія́нскім кейнсія́нскай кейнсія́нскім кейнсія́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

кейнсія́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кейнсія́нства
Р. кейнсія́нства
Д. кейнсія́нству
В. кейнсія́нства
Т. кейнсія́нствам
М. кейнсія́нстве

Крыніцы: piskunou2012.