Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

квяці́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. квяці́нка квяці́нкі
Р. квяці́нкі квяці́нак
Д. квяці́нцы квяці́нкам
В. квяці́нку квяці́нкі
Т. квяці́нкай
квяці́нкаю		 квяці́нкамі
М. квяці́нцы квяці́нках

Крыніцы: piskunou2012.

квяці́ста

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
квяці́ста квяці́сцей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

квяці́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. квяці́стасць
Р. квяці́стасці
Д. квяці́стасці
В. квяці́стасць
Т. квяці́стасцю
М. квяці́стасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

квяці́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. квяці́сты квяці́стая квяці́стае квяці́стыя
Р. квяці́стага квяці́стай
квяці́стае		 квяці́стага квяці́стых
Д. квяці́стаму квяці́стай квяці́стаму квяці́стым
В. квяці́сты (неадуш.)
квяці́стага (адуш.)		 квяці́стую квяці́стае квяці́стыя (неадуш.)
квяці́стых (адуш.)
Т. квяці́стым квяці́стай
квяці́стаю		 квяці́стым квяці́стымі
М. квяці́стым квяці́стай квяці́стым квяці́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ке́б

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ке́б ке́бы
Р. ке́ба ке́баў
Д. ке́бу ке́бам
В. ке́б ке́бы
Т. ке́бам ке́бамі
М. ке́бе ке́бах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

кеба́б

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кеба́б кеба́бы
Р. кеба́бу кеба́баў
Д. кеба́бу кеба́бам
В. кеба́б кеба́бы
Т. кеба́бам кеба́бамі
М. кеба́бе кеба́бах

Крыніцы: piskunou2012.

Ке́бнева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ке́бнева
Р. Ке́бнева
Д. Ке́бневу
В. Ке́бнева
Т. Ке́бневам
М. Ке́бневе

ке́вавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ке́вавы ке́вавая ке́вавае ке́вавыя
Р. ке́вавага ке́вавай
ке́вавае		 ке́вавага ке́вавых
Д. ке́ваваму ке́вавай ке́ваваму ке́вавым
В. ке́вавы (неадуш.)
ке́вавага (адуш.)		 ке́вавую ке́вавае ке́вавыя (неадуш.)
ке́вавых (адуш.)
Т. ке́вавым ке́вавай
ке́ваваю		 ке́вавым ке́вавымі
М. ке́вавым ке́вавай ке́вавым ке́вавых

Крыніцы: piskunou2012.

Ке́він

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Ке́він Ке́віны
Р. Ке́віна Ке́вінаў
Д. Ке́віну Ке́вінам
В. Ке́віна Ке́вінаў
Т. Ке́вінам Ке́вінамі
М. Ке́віне Ке́вінах

кеві́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кеві́р кеві́ры
Р. кеві́ру кеві́раў
Д. кеві́ру кеві́рам
В. кеві́р кеві́ры
Т. кеві́рам кеві́рамі
М. кеві́ры кеві́рах

Крыніцы: piskunou2012.